Alak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ ١

Ikra’bismi rabbikellezî halak(halaka).

Yaratmış olan rabbinin adıyla oku!— M. Özdemir

96:1

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ ٢

Halakal insâne min alak(alakın).

İnsan’ı ALAK’tan yarattı.— M. Özdemir

96:2

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ٣

Ikra’ ve rabbukel ekrem(ekremu).

Oku! Senin En Kerîm rabbin!— M. Özdemir

96:3

اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ٤

Ellezî alleme bil kalem(kalemi).

O ki Kalem ile öğretti.— M. Özdemir

96:4

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ٥

Allemel insâne mâ lem ya’lem.

İnsan’a bilmediği şeyleri öğretti.— M. Özdemir

96:5

كَلَّٓا اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىۙ ٦

Kellâ innel insâne le yatgâ.

Hayır! İnsan, elbette azgınlaşıyor;— M. Özdemir

96:6

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ ٧

En reâhustagnâ.

Kendisini müstağnî (ihtiyaçsız / zengin / yeterli) görmekle!— M. Özdemir

96:7

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۜ ٨

İnne ilâ rabbiker ruc’â.

Şüphesiz ki, senin rabbinedir Dönüş!— M. Özdemir

96:8

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ ٩

E reeytellezî yenhâ.

Gördün mü, nehy edeni / engelleyeni / yasaklayanı?— M. Özdemir

96:9

عَبْداً اِذَا صَلّٰىۜ ٠١

Abden izâ sallâ.

Namaz kıldığı zaman bir kulu?— M. Özdemir

96:10

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىۙ ١١

E reeyte in kâne alel hudâ.

Gördün mü, ya Hidayet (Doğru Yol) üzerindeydi ise?— M. Özdemir

96:11

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۜ ٢١

Ev emera bit takvâ.

Yahut Takvâ’yı / Sakınıp Korunma’yı emrettiyse / iş edindiyse,— M. Özdemir

96:12

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٣١

E reeyte in kezzebe ve tevellâ.

Gördün mü, eğer yalanladıysa; yüz çevirdiyse?— M. Özdemir

96:13

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۜ ٤١

E lem ya’lem bi ennellâhe yerâ.

Allah’ın göreceğini bilmedi mi?— M. Özdemir

96:14

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ۬ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِۙ ٥١

Kellâ le in lem yentehi le nesfean bin nâsıyeh(nâsıyeti).

Hayır! And olsun son vermediyse, elbette yakalarız Perçem’den / Nâsıye’den!— M. Özdemir

96:15

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ ٦١

Nâsiyetin kâzibetin hâtıeh(hâtıetin).

Günahkâr yalancı nâsıyeden!— M. Özdemir

96:16

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۙ ٧١

Felyed’u nâdiyeh(nâdiyehu).

Artık çağırsın kendi nâdiyesini (meclisini)!— M. Özdemir

96:17

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ ٨١

Sened’uz zebâniyeh(zebâniyete).

Biz de çağıracağız Zebâniy’i!— M. Özdemir

96:18

Secde

كَلَّاۜ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ٩١

Kellâ, lâ tutı’hu vescud vakterib. (SECDE ÂYETİ)

Hayır! Ona itaat etme! Secde et; yakınlaş! * (S E C D E ) *— M. Özdemir

96:19

Alak

Not Ekle