Vakıa Suresi

1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ ١

İzâ ve kaatil vâkıah(vâkıatu).

VÂKIA vâki’ olduğu zaman;— M. Özdemir

56:1

2

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ ٢

Leyse li vak’atihâ kâzibeh(kâzibetun).

Onun vukû’u için olmadı yalanlayan;— M. Özdemir

56:2

3

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ ٣

Hâfidatun râfiah(râfiatun).

Yükselten alçaltan!— M. Özdemir

56:3

4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ ٤

İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).

Yer şiddetle sarsıldığı zaman;— M. Özdemir

56:4

5

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ ٥

Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).

Dağlar paramparça olduğu;— M. Özdemir

56:5

6

فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ ٦

Fe kânet hebâen mun bessâ(bessen).

Parça parça etrafa dağıldığı (zaman);— M. Özdemir

56:6

7

وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ ٧

Ve kuntum ezvâcen selâseh(selâseten).

Siz üç çift (eş) oldunuz;— M. Özdemir

56:7

8

فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨

Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti.

Sağ Kesim arkadaşları, ne Sağ Kesim arkadaşları!— M. Özdemir

56:8

9

وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩

Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emeti.

Sol Kesim arkadaşları da, ne Sol Kesim arkadaşları!— M. Özdemir

56:9

10

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ ٠١

Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).

Yarışta Öne Geçen Yarışçılar’a gelince!— M. Özdemir

56:10

11

اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ ١١

Ulâikel mukarrebûn(mukarrebûne).

İşte onlar Yakınlaştırılmışlar’dır / Gözdeler’dir.— M. Özdemir

56:11

12

ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِ ٢١

Fî cennâtin naîm(naîmi).

Naîm / Nimeti Bol cennetlerde;— M. Özdemir

56:12

13

ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ ٣١

Sulletun minel evvelîn(evvelîne).

İlk Öncekiler’den birçok;— M. Özdemir

56:13

14

وَقَل۪يلٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ ٤١

Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).

Sonrakiler’den birazdır.— M. Özdemir

56:14

15

عَلٰى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍۙ ٥١

Alâ sururin mevdûnetin.

İşlemelerle süslenmiş tahtlar üzerinde;— M. Özdemir

56:15

16

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِل۪ينَ ٦١

Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).

Karşı karşıya oturup kurulmuşlar olarak!— M. Özdemir

56:16

17

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۙ ٧١

Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).

Sürekli "genç hizmetçiler" onların etrafında döner / dolaşır;— M. Özdemir

56:17

18

بِاَكْوَابٍ وَاَبَار۪يقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ ٨١

Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).

Kaynaktan doldurulmuş kaplar, sürahiler ve bardaklarla!— M. Özdemir

56:18

19

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَۙ ٩١

Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).

Bundan dolayı ne baş ağrısı olur, ne sarhoş olunur!— M. Özdemir

56:19

20

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَۙ ٠٢

Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).

İsteyerek seçecekleri çeşitli meyveler!— M. Özdemir

56:20

21

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَۜ ١٢

Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Çok arzuladıkları kuş etleri!— M. Özdemir

56:21

22

وَحُورٌ ع۪ينٌۙ ٢٢

Ve hûrun înun.

İri gözlü hûriler!— M. Özdemir

56:22

23

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ۬ الْمَكْنُونِۚ ٣٢

Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).

(Sedefte) Saklı İnciler gibi!— M. Özdemir

56:23

24

جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٤٢

Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).

İşliyor oldukları şeylere bir karşılık olmak üzere!— M. Özdemir

56:24

25

لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْواً وَلَا تَأْث۪يماًۙ ٥٢

Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).

Orada boş söz işitmezler; günah işlemek de yoktur.— M. Özdemir

56:25

26

اِلَّا ق۪يلاً سَلَاماً سَلَاماً ٦٢

İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).

Orada sadece denilmek üzere: -"selâm! selâm!".— M. Özdemir

56:26

27

وَاَصْحَابُ الْيَم۪ينِ مَٓا اَصْحَابُ الْيَم۪ينِۜ ٧٢

Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).

Sağ arkadaşları, ne Sağ arkadaşları!— M. Özdemir

56:27

28

ف۪ي سِدْرٍ مَخْضُودٍۙ ٨٢

Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).

Dalları meyve yüklü ağaçlarda!— M. Özdemir

56:28

29

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍۙ ٩٢

Ve talhın mendûd(mendûdin).

Sıra sıra meyve dolu ağaçlarda!— M. Özdemir

56:29

30

وَظِلٍّ مَمْدُودٍۙ ٠٣

Ve zıllin memdûd(memdûdin).

Yayılmış gölgelerde!— M. Özdemir

56:30

Vakıa

Not Ekle