Gaşiye Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

هَلْ اَتٰيكَ حَد۪يثُ الْغَاشِيَةِۜ ١

Hel etâke hadîsul gâşiyeh(gâşiyeti).

Sana GÂŞİYE’nin (Sarıp Sarmalayan Felaket’in) olayı geldi mi?— M. Özdemir

88:1

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌۙ ٢

Vucûhun yevmeizin hâşiah(hâşiatun).

Yüzler vardır, o gün, aşağı sarkmış!— M. Özdemir

88:2

عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌۙ ٣

Âmiletun nâsıbeh(nâsıbetun).

Çalışmış boşuna yorulmuş!— M. Özdemir

88:3

تَصْلٰى نَاراً حَامِيَةًۙ ٤

Teslâ nâren hâmiyeh(hâmiyeten).

Kızgın bir ateşe yaslanırlar / atılırlar;— M. Özdemir

88:4

تُسْقٰى مِنْ عَيْنٍ اٰنِيَةٍۜ ٥

Tuskâ min aynin âniyeh(âniyetin).

Kaynar sıcak bir kaynaktan sulanırlar.— M. Özdemir

88:5

لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ اِلَّا مِنْ ضَر۪يعٍۙ ٦

Leyse lehum taâmun illâ min darî’(darîın).

Onlara yiyecek yoktur, kuru dikenden başka!— M. Özdemir

88:6

لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْن۪ي مِنْ جُوعٍۜ ٧

Lâ yusminu ve lâ yugnî min cû’(cûın).

Ne semirtir, ne de açlığı giderir!— M. Özdemir

88:7

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌۙ ٨

Vucûhun yevmeizin nâımeh(nâımetun).

Yüzler vardır, o gün, memnun-mutlu!— M. Özdemir

88:8

لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۙ ٩

Li sa’yihâ râdiyeh(râdiyetun).

Çalışması için hoşnut!— M. Özdemir

88:9

ف۪ي جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ ٠١

Fî cennetin âliyeh(âliyetun).

Yüksek bir cennette!— M. Özdemir

88:10

لَا تَسْمَعُ ف۪يهَا لَاغِيَةًۜ ١١

Lâ tesmeu fîhâ lâgıyeh(lâgıyeten).

Orada boş bir söz işitmezsin.— M. Özdemir

88:11

ف۪يهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌۢ ٢١

Fîhâ aynun câriyeh(câriyetun).

Orada akan bir pınar vardır.— M. Özdemir

88:12

ف۪يهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌۙ ٣١

Fîhâ sururun merfûah(merfûatun).

Orada kaldırılıp yükseltilmiş sedirler;— M. Özdemir

88:13

وَاَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌۙ ٤١

Ve ekvabun mevdûah(mevdûatun).

Doldurulup konulmuş küpler / kaplar;— M. Özdemir

88:14

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۙ ٥١

Ve nemârıku masfûfeh(masfûfetun).

Sıra sıra koltuklar / yastıklar;— M. Özdemir

88:15

وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌۜ ٦١

Ve zerâbiyyu mebsûseh(mebsûsetun).

Serilip döşenmiş halılar vardır.— M. Özdemir

88:16

اَفَلَا يَنْظُرُونَ اِلَى الْاِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ۠ ٧١

E fe lâ yanzurûne ilel ibili keyfe hulikat.

Bakmazlar mı Deve’ye, nasıl yaratıldı?— M. Özdemir

88:17

وَاِلَى السَّمَٓاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ۠ ٨١

Ve iles semâi keyfe rufiat.

Gök; nasıl yükseğe kaldırıldı?— M. Özdemir

88:18

وَاِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ۠ ٩١

Ve ilel cibâli keyfe nusıbet.

Dağlar; nasıl dikildi?— M. Özdemir

88:19

وَاِلَى الْاَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ۠ ٠٢

Ve ilel ardı keyfe sutıhat.

Yeryüzü; nasıl döşendi?— M. Özdemir

88:20

فَذَكِّرْ اِنَّـمَٓا اَنْتَ مُذَكِّرٌۜ ١٢

Fezekkir innemâ ente muzekkir(muzekkirun).

Artık öğüt ver! Doğrusu sen bir öğüt vericisin / uyarıcısın.— M. Özdemir

88:21

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍۙ ٢٢

Leste aleyhim bi musaytır(musaytırın).

Onlar üzerinde baskıcı (zorba) değilsin.— M. Özdemir

88:22

اِلَّا مَنْ تَوَلّٰى وَكَفَرَۙ ٣٢

İllâ men tevellâ ve kefer(kefere).

Ancak, kim yüz çevirdiyse, inkâr ettiyse;— M. Özdemir

88:23

فَيُعَذِّبُهُ اللّٰهُ الْعَذَابَ الْاَكْبَرَۜ ٤٢

Fe yuazzibuhullâhul azâbel ekber(ekbere).

Allah onu En Büyük Azab’a uğratır.— M. Özdemir

88:24

اِنَّ اِلَيْنَٓا اِيَابَهُمْۙ ٥٢

İnne ileynâ iyâbehum.

Bizedir, onların geri dönüşü!— M. Özdemir

88:25

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ٦٢

Summe inne aleynâ hisâbehum.

Sonra yine bizedir, onların hesabı!— M. Özdemir

88:26

Gaşiye

Not Ekle