Saffat Suresi

1

وَالصَّٓافَّاتِ صَفاًّۙ ١

Ves sâffati saffâ(saffen).

And olsun sıra sıra SAFF DURANLAR’a!— M. Özdemir

37:1

2

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراًۙ ٢

Fez zâcirâti zecrâ(zecran).

Zorlayarak Püskürtenler’e!— M. Özdemir

37:2

3

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْراًۙ ٣

Fet tâliyâti zikrâ(zikran).

Hatırlayarak Tilavet Edenler’e (Okuyanlar’a)!— M. Özdemir

37:3

4

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۜ ٤

İnne ilâhekum le vâhıd(vâhıdun).

Sizin ilahınız, elbette birdir;— M. Özdemir

37:4

5

رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۜ ٥

Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ ve rabbul meşârık(meşârıkı).

Yer’in, Gökler’in, ikisi arasındakilerin rabbidir; Doğular’ın da rabbidir.— M. Özdemir

37:5

6

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْيَا بِز۪ينَةٍۨ الْـكَوَاكِبِۙ ٦

İnnâ zeyyennes semâed dunyâ bi zîynetinil kevâkib(kevâkibi).

Biz, Yakın Sema’yı / Dünya Göğü’nü Yıldızlar’ın süsüyle süsledik.— M. Özdemir

37:6

7

وَحِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍۚ ٧

Ve hıfzan min kulli şeytânin mârid(mâridin).

Her inatçı şeytan’dan korumak üzere!— M. Özdemir

37:7

8

لَا يَسَّمَّعُونَ اِلَى الْمَلَأِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۗ ٨

Lâ yessemmeûne ilel meleil a’lâ ve yukzefûne minkulli cânib(cânibin).

Mele’ül- A’lâ’yı / En Yüksek Kurul’u dinleyemezler. Her yandan püskürtülürler;— M. Özdemir

37:8

9

دُحُوراً وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌۙ ٩

Duhûran ve lehum azâbun vâsib(vâsibun).

Kovulup uzaklaştırılmak üzere! Onlar için sürekli bir azâp vardır.— M. Özdemir

37:9

10

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ٠١

İllâ men hatıfel hatfete fe etbeahu şihâbun sâkib(sâkibun).

Kapılan’ı kapan kimse hariç! Delip geçen bir alev onu takip eder.— M. Özdemir

37:10

11

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقاً اَمْ مَنْ خَلَقْنَاۜ اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ ط۪ينٍ لَازِبٍ ١١

Festeftihim e hum eşeddu halkan em men halaknâ, innâ halaknâhum min tînin lâzib(lâzibin).

Onlara görüş sor: -"Yaratma bakımından onlar mı en çetindir; yoksa yarattığımız kimseler mi?". Biz, onları cıvık çamurdan yarattık.— M. Özdemir

37:11

12

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَۖ ٢١

Bel acibte ve yesharûn(yesharûne).

Evet, hayret ettin; eğleniyorlar.— M. Özdemir

37:12

13

وَاِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَۖ ٣١

Ve izâ zukkirû lâ yezkurûn(yezkurûne).

Öğüt verildiği zaman öğüt almıyorlar.— M. Özdemir

37:13

14

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَسْتَسْخِرُونَۖ ٤١

Ve izâ raev âyeten yesteshırûn(yesteshırûne).

Bir âyet gördükleri zaman eğleniyorlar.— M. Özdemir

37:14

15

وَقَالُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُب۪ينٌۚ ٥١

Ve kâlû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun).

Dediler ki: -"Bu açıkça bir sihirden başkası değil!".— M. Özdemir

37:15

16

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَاماً ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ ٦١

E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).

Öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuz zaman mı, gerçekten biz mi yeniden diriltilenleriz?.— M. Özdemir

37:16

17

اَوَاٰبَٓاؤُ۬نَا الْاَوَّلُونَۜ ٧١

E ve âbâunel evvelûn(evvelûne).

İlk Önceki atalarımız da mı?.— M. Özdemir

37:17

18

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُونَۚ ٨١

Kul neam ve entum dâhırûn(dâhırûne).

De ki: -"Evet öyle! Hem de siz hor-hakîr olanlarsınız.— M. Özdemir

37:18

19

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ٩١

Fe innemâ hiye zecretun vâhıdetun fe izâ hum yenzurûn(yenzurûne).

Şüphesiz ki o, bir tek zorlu emirdir; o anda onlar bakarlar".— M. Özdemir

37:19

20

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدّ۪ينِ ٠٢

Ve kâlû yâ veylenâ hâzâ yevmud dîn(dîni).

-"Eyvah bize! Bu Din günü’dür" dediler.— M. Özdemir

37:20

21

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تُكَذِّبُونَ۟ ١٢

Hâzâ yevmul faslillezî kuntum bihî tukezzibûn(tukezzibûne).

Bu yalanlıyor olduğunuz Fasl (Ayırım) günü’dür. ***— M. Özdemir

37:21

22

اُحْشُرُوا الَّذ۪ينَ ظَلَمُوا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَۙ ٢٢

Uhşurûllezîne zalemû ve ezvâcehum ve mâ kânû ya’budûn(ya’budûne).

Zulmetmiş olanları ve eşlerini bir araya toplayın! Kulluk ediyor oldukları şeyleri de;— M. Özdemir

37:22

23

مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَاهْدُوهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَح۪يمِۙ ٣٢

Min dûnillâhi fehdûhum ilâ sırâtıl cahîm(cahîmi).

Allah’tan başka! Onlara Cahîm’in (Yakıcı Ateş’in) yolunu gösterin!— M. Özdemir

37:23

24

وَقِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَسْؤُ۫لُونَۙ ٤٢

Vakıfûhum innehum mes’ûlûn(mes’ûlûne).

Onları tutuklayın; onlar, sorumludurlar.— M. Özdemir

37:24

25

مَا لَـكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ٥٢

Mâ lekum lâ tenâsarûn(tenâsarûne).

Ne oldu size; yardımlaşmazsınız?— M. Özdemir

37:25

26

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ٦٢

Bel humul yevme musteslimûn(musteslimûne).

Hayır! Aksine onlar, O Gün teslim olmuşlardır.— M. Özdemir

37:26

27

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ ٧٢

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).

Birbirine sormak üzere bir kısmı bir kısmına yaklaştı:— M. Özdemir

37:27

28

قَالُٓوا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَم۪ينِ ٨٢

Kâlû innekum kuntum te’tûnenâ anil yemîn(yemîni).

-"Siz, bize Sağ’dan geliyordunuz" dediler.— M. Özdemir

37:28

29

قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَۚ ٩٢

Kâlû bel lem tekûnû mû’minîn(mû’minîne).

Dediler ki: -"Aksine, müminler değildiniz".— M. Özdemir

37:29

30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طَاغ۪ينَ ٠٣

Ve mâ kâne lenâ aleykum min sultân(sultânin), bel kuntum kavmen tâgîn(tâgîne).

-"Sizin üzerinizde bizim hiçbir sültan / etkileme gücümüz yoktu. Azgın / taşkın bir kavimdiniz".— M. Özdemir

37:30

Saffat

Not Ekle