Hac Suresi

1

يَٓا اَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظ۪يمٌ ١

Yâ eyyuhen nâsuttekû rabbekum, inne zelzeletes sâati şey’un azîm(azîmun).

Ey İnsanlar! Rabbinizden sakınıp korunun! Saat’in sarsıntısı, çok büyük bir şeydir.— M. Özdemir

22:1

2

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّٓا اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارٰى وَمَا هُمْ بِسُكَارٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَد۪يدٌ ٢

Yevme teravnehâ tezhelu kullu murdıatin ammâ erdaat ve tedau kullu zâti hamlin hamlehâ ve teren nâse sukârâ ve mâ hum bi sukârâ ve lâkinne azâballâhi şedîd(şedîdun).

Onu göreceğiniz gün her bir emziren, emzirdiği şeyden geçer. Her bir yük sahibi, kendi yükünü bırakır. İnsanlar’ı sarhoş görürsün; hâlbuki onlar sarhoşlarla ilgili değildir; ama Allah’ın azâbı şiddetlidir.— M. Özdemir

22:2

3

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطَانٍ مَر۪يدٍۙ ٣

Ve minen nâsi men yucâdilu fîllâhi bi gayri ilmin ve yettebiu kulle şeytânin merîd(merîdin).

İnsanlar’dan, Allah hakkında bilgisizce tartışan ve her dönek şeytana uyan kimseler de vardır.— M. Özdemir

22:3

4

كُتِبَ عَلَيْهِ اَنَّهُ مَنْ تَوَلَّاهُ فَاَنَّهُ يُضِلُّهُ وَيَهْد۪يهِ اِلٰى عَذَابِ السَّع۪يرِ ٤

Kutibe aleyhi ennehu men tevellâhu fe ennehu yudılluhu ve yehdîhi ilâ azâbis saîr(saîri).

Ona yazıldı ki: -"Kim onu veliyy edindiyse, onu saptırır; onu Saîr’in (Çılgın Alevli Ateş’in) azâbına iletir".— M. Özdemir

22:4

5

يَٓا اَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ ف۪ي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِنُبَيِّنَ لَكُمْۜ وَنُقِرُّ فِي الْاَرْحَامِ مَا نَشَٓاءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلاً ثُمَّ لِتَبْلُغُٓوا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـٔاًۜ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَٓا اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَٓاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَه۪يجٍ ٥

Yâ eyyuhen nâsu in kuntum fî raybin minel ba’si fe innâ halaknâkum min turâbin summe min nutfetin summe min alakatin summe min mudgatin muhallekatin ve gayri muhallekatin li nubeyyine lekum, ve nukırru fîl erhâmi mâ neşâu ilâ ecelin musemmen summe nuhricukum tıflen summe li teblugû eşuddekum ve minkum men yuteveffâ ve minkum men yuraddu ilâ erzelil umuri li keylâ ya’leme min ba’di ilmin şey’â(şey’an), ve terel arda hâmideten fe izâ enzelnâ aleyhel mâehtezzet ve rabet ve enbetet min kulli zevcin behîc(behîcin).

Ey İnsanlar! "Yeniden Diriltiliş"ten kuşku içinde olduysanız, şüphesiz biz, sizi toprak’tan, sonra nutfe’den (damla’dan), sonra alaka’dan, sonra da size gösterip açıklayalım diye biçimlenmemiş ve biçimlenmiş bir çiğnem et’ten yarattık. Dileyeceğimiz şeyi, adı konmuş (belirli) bir süreye kadar Rahimler’de tutarız. Sonra sizi bebek olarak çıkarırız. Sonra erginlik çağınıza ulaşırsınız. Kiminiz vefat ettirilir; kiminiz de Ömr’ün en düşkün dönemine döndürülür. Böylece bilgi’den sonra bir şey bilmez olur. Bir de Yeryüzü’nü bitkin-cansız görürsün. Onun üzerine su indirdiğimiz zaman kımıldadı, kabardı, güzel çiftlerin hepsinden bitkiler bitirdi.— M. Özdemir

22:5

6

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّهُ يُحْـيِ الْمَوْتٰى وَاَنَّهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌۙ ٦

Zâlike bi ennallâhe huvel hakku ve ennehu yuhyil mevtâ ve ennehu alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).

Bu, şu sebepledir ki; Allah, gerçekten Hakk’tır / Gerçek’tir; Ölüler’i O diriltiyor; O, her şeye güç yetirendir.— M. Özdemir

22:6

7

وَاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لَا رَيْبَ ف۪يهَاۙ وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ ٧

Ve ennes sâate âtiyetun lâ raybe fîhâ ve ennallâhe yeb’asu men fîl kubûr(kubûri).

Saat, gelmektedir; bunda kuşku yoktur. Kabirler’de olan kimseleri Allah yeniden diriltiyor.— M. Özdemir

22:7

8

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُن۪يرٍۙ ٨

Ve minen nâsi men yucâdilu fîllâhi bi gayri ilmin ve lâ huden ve lâ kitâbin munîr(munîrin).

İnsanlar’dan, bilgisizce, bir yol gösterici olmadan ve aydınlatıcı bir kitap olmadan Allah hakkında tartışan kimseler de vardır.— M. Özdemir

22:8

9

ثَانِيَ عِطْفِه۪ لِيُضِلَّ عَنْ سَب۪يلِ اللّٰهِۜ لَهُ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَنُذ۪يقُهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَر۪يقِ ٩

Sâniye ıtfihî li yudılle an sebîlillâh(sebîlillâhi), lehu fid dunyâ hızyun ve nuzîkuhu yevmel kıyâmeti azâbel harîk(harîkı).

Allah’ın yolundan sapmak / saptırmak için boynunu kıvırdı / yan çizdi. Ona, Dünya’da utanç / rezalet vardır. Kıyâmet günü ona Harîk’ın (Yakıcı Ateş’in) azâbını tattırırız.— M. Özdemir

22:9

10

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدَاكَ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَب۪يدِ۟ ٠١

Zâlike bimâ kaddemet yedâke ve ennallâhe leyse bi zallâmin lil abîd(abîdi).

Bu, senin iki elinin takdim ettiği şeyler sebebiyledir. Allah Kullar’a zulmedici değildir. ***— M. Özdemir