Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

And olsun GÜNEŞ’e ve onun döngüsüne!— M. Özdemir

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

Ona uyduğu zaman Ay’a!— M. Özdemir

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

Açıp gösterdiği (parlattığı) zaman Gündüz’e!— M. Özdemir

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

Sarıp örttüğü zaman Gece’ye!— M. Özdemir

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

And olsun Göğe ve onu bina edene!— M. Özdemir

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Yer’e ve onu yayıp döşeyene / döndürene / yuvarlayana!— M. Özdemir

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

Nefse ve onu tesviye edene!— M. Özdemir

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Derken ona fücurunu (kötülüğünü) ve takvâsını (sakınıp korunmasını) ilham etti.— M. Özdemir

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

Onu arındıran kimse kesinlikle felaha (kurtuluşa) erdi.— M. Özdemir

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Onu kötülüğe gömmüş kimse ise boşa düştü / mahvoldu.— M. Özdemir

91:10

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوٰيهَاۙۖ ١١

Kezzebet semûdu bi tagvâhâ.

Semûd, azgınlığı ile yalanladı.— M. Özdemir

91:11

اِذِ انْبَعَثَ اَشْقٰيهَاۙۖ ٢١

İzin baase eşkâhâ.

Hani, o vakit en eşkıyası / en bedbaht olanı ileri atıldı.— M. Özdemir

91:12

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰيهَا۠ ٣١

Fe kâle lehum resûlullâhi nâkatallâhi ve sukyâhâ.

Allah’ın rasûlü onlara dedi ki: -"Allah’ın devesine ve (devenin) su hakkına riayet edin!".— M. Özdemir

91:13

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَاۙۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوّٰيهَاۙۖ ٤١

Fe kezzebûhu fe akarûhâ fe demdeme aleyhim rabbuhum bi zenbihim fe sevvâhâ.

Derken onu yalanladılar; deveyi kestiler. Rabb’leri onların günahı sebebiyle onları kırıp geçirdi; orayı tesviye etti / düzledi.— M. Özdemir

91:14

وَلَا يَخَافُ عُقْبٰيهَا ٥١

Ve lâ yehâfu ukbâhâ.

Bunun akıbetinden / sonuçlarından korkmaz.— M. Özdemir

91:15

Şems

Not Ekle