Tegabun Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي الْاَرْضِۚ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُۘ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ١

Yusebbihu lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı), le hul mulku ve le hul hamdu ve huve alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).

Yer’dekiler ve Gökler’dekiler Allah için tesbih ediyor. Mülk (Yönetim / İktidar / Hükümranlık) O’na aittir. Hamd O’nadır. O her şeye güç yetirendir.— M. Özdemir

64:1

هُوَ الَّذ۪ي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌۜ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَص۪يرٌ ٢

Huvellezî halakakum fe minkum kâfiru ve minkum mû'min(mû'minun), vallâhu bimâ ta’melûne basîr(basîrun).

O’dur ki sizi yarattı. Sizden bir kısmı kâfir, bir kısmı da mümindir. Allah ne işliyorsanız görmektedir.— M. Özdemir

64:2

خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْۚ وَاِلَيْهِ الْمَص۪يرُ ٣

Halakas semâvâti vel arda bil hakkı ve savverekum fe ahsene suverekum ve ileyhil masîr(masîru).

Yer’i ve Gökler’i Hakk ile yarattı. Sizi suretlendirdi; suretlerinizi güzelleştirdi. Gidip Varış O’nadır.— M. Özdemir

64:3

يَعْلَمُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ٤

Ya’lemu mâ fîs semâvâti vel ardı ve ya’lemu mâ tusirrûne ve mâ tu’linûn(tu’linûne), vallâhu alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).

Yer ve Gökler’deki şeyleri biliyor. Neyi sır olarak saklıyorsunuz, neyi açığa vuruyorsunuz, biliyor. Allah Göğüsler’in özünü bilendir.— M. Özdemir

64:4

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذ۪ينَ كَـفَرُوا مِنْ قَبْلُۘ فَذَاقُوا وَبَالَ اَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَل۪يمٌ ٥

E lem ye’tikum nebeûllezîne keferû min kablu fe zâkû ve bâle emrihim ve lehum azâbun elîm(elîmun).

Önceden size, inkâr etmiş olanların uyarıcı haberi gelmedi mi? İşlerinin vebalini tattılar. Onlar için acıveren bir azâp vardır.— M. Özdemir

64:5

ذٰلِكَ بِاَنَّهُ كَانَتْ تَأْت۪يهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالُٓوا اَبَشَرٌ يَهْدُونَنَاۘ فَكَفَرُوا وَتَوَلَّوْا وَاسْتَغْنَى اللّٰهُۜ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَم۪يدٌ ٦

Zâlike bi ennehu kânet te'tîhim rusuluhum bil beyyinâti fe kâlû e beşerun yehdûnenâ fe keferû ve tevellev vestagnâllâh(vestagnâllâhu), vallâhu ganiyyun hamîd(hamîdun).

Bu şu sebepledir ki onlara rasûlleri Beyyineler / Açık Belgeler getiriyorlardı; "Bir beşer mi bize yol gösteriyor?" diyorlardı. Böylece inkâr ettiler; yüz çevirdiler. Allah da müstağnî (ihtiyaçsız / zengin / yeterli) olduğunu gösterdi. Allah hamîd ganiyydir.— M. Özdemir

64:6

زَعَمَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اَنْ لَنْ يُبْعَثُواۜ قُلْ بَلٰى وَرَبّ۪ي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْۜ وَذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَس۪يرٌ ٧

Zeamellezîne keferû en len yub’asû, kul belâ ve rabbî le tub’asunne summe le tunebbeunne bimâ amiltum, ve zâlike alâllâhi yesîr(yesîrun).

İnkâr etmiş olanlar sandılar ki, asla yeniden diriltilmeyecekler! De ki: -"Evet, rabbime yemin olsun, elbette yeniden diriltilirsiniz! Sonra da işlediğiniz şeyler size bildirilir. Bu da Allah’a çok kolaydır".— M. Özdemir

64:7

فَاٰمِنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِه۪ وَالنُّورِ الَّـذ۪ٓي اَنْزَلْنَاۜ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَب۪يرٌ ٨

Fe âmınû billâhi ve resûlihî ven nûrillezî enzelnâ, vallâhu bimâ ta’melûne habîr(habîrun).

O halde Allah’a, O’nun rasûlüne ve indirdiğimiz Nûr’a inanın! Allah ne işliyorsanız haberlidir.— M. Özdemir

64:8

يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِۜ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّـَٔاتِه۪ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اَبَداًۜ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظ۪يمُ ٩

Yevme yecmeukum li yevmil cem’i zâlike yevmut tegâbun(tegâbuni), ve men yû’min billâhi ve ya’mel sâlihan yukeffir anhu seyyiâtihî ve yudhılhu cennâtin tecrî min tahtihel enhâru hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden), zâlikel fevzul azîm(azîmu).

Sizi Cem’ (Toplanma) günü için toplayacağı gün, Bu, TEĞABÜN / Aldanma günü’dür. Kim Allah’a iman ederse ve salih amel işlerse (iyi iş yaparsa), (Allah) onun kötülüklerini örter. Onu, içinde ebedî olarak kalacağı, altından Irmaklar akan cennetlere girdirir. Bu Çok Büyük Başarı’dır (Kurtuluş’tur).— M. Özdemir

64:9

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِاٰيَاتِنَٓا اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ النَّارِ خَالِد۪ينَ ف۪يهَاۜ وَبِئْسَ الْمَص۪يرُ۟ ٠١

Vellezîne keferû ve kezzebû bi âyâtinâ ulâike ashâbun nâri hâlidîne fîhâ ve bi’sel masîr(masîru).

İnkâr etmiş ve bizim âyetlerimizi yalanlamış olanlar, işte onlar Ateş arkadaşlarıdır, içinde sürekli kalacaklardır. Ne kötü Gidip Varılacak Yer! ***— M. Özdemir