Beled Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ١

Lâ uksimu bi hâzel beled(beledi).

Yoo hayır! Yemin ederim bu BELDE’ye!— M. Özdemir

90:1

وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ ٢

Ve ente hıllun bi hâzel beled(beledi).

Sen bu Belde’nin bir yerlisisin!— M. Özdemir

90:2

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ ٣

Ve vâlidin ve mâ veled(velede).

Doğurana da, doğurduğuna da (yemin ederim) ki;— M. Özdemir

90:3

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ ٤

Lekad halaknel insâne fî kebed(kebedin).

Gerçekten İnsan’ı bir kebed (zorluk) içinde yarattık.— M. Özdemir

90:4

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ ٥

E yahsebu en len yakdira aleyhi ehad(ehadun).

Kimse ona güç yetiremeyecek diye hesap ediyor, öyle mi?— M. Özdemir

90:5

يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ ٦

Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(lubeden).

-"Yığınlarca mal tükettim" diyor.— M. Özdemir

90:6

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ ٧

E yahsebu en lem yerahû ehad(ehadun).

Kimse onu görmedi diye hesap ediyor, öyle mi?— M. Özdemir

90:7

اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ ٨

E lem nec’al lehu ayneyn(ayneyni).

Ona vermedik mi iki göz?— M. Özdemir

90:8

وَلِسَاناً وَشَفَتَيْنِۙ ٩

Ve lisânen ve şefeteyn(şefeteyni).

Bir dil, iki dudak?— M. Özdemir

90:9

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ ٠١

Ve hedeynâhun necdeyn(necdeyni).

Ona İki Tepe Yolu da gösterdik.— M. Özdemir

90:10

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَۘ ١١

Fe laktehamel akabete.

Aşamadı Akabe’yi (Sarp Yokuşlu’yu)!— M. Özdemir

90:11

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ ٢١

Ve mâ edrâke mel akabeh(akabetu).

Sana ne bildirdi; Akabe (Sarp Yokuşlu) nedir?— M. Özdemir

90:12

فَكُّ رَقَبَةٍۙ ٣١

Fekku rekabetin.

Esir (köle) kurtarmaktır.— M. Özdemir

90:13

اَوْ اِطْعَامٌ ف۪ي يَوْمٍ ذ۪ي مَسْغَبَةٍۙ ٤١

Ev ıt’âmun fî yevmin zî mesgabeh(mesgabetin).

Yahut kıtlık olmuş bir günde (dönemde) doyurmaktır,— M. Özdemir

90:14

يَت۪يماً ذَا مَقْرَبَةٍۙ ٥١

Yetîmen zâ makrabeh(makrabetin).

Yakınlığı olan yetimi,— M. Özdemir

90:15

اَوْ مِسْك۪يناً ذَا مَتْرَبَةٍۜ ٦١

Ev miskînen zâ metrabeh(metrabetin).

Yahut sürünen düşkün yoksulu!— M. Özdemir

90:16

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۜ ٧١

Summe kâne minellezîne âmenû ve tevâsav bis sabri ve tevâsav bil merhame(merhameti).

Sonra iman etmiş, Sabır’ı tavsiyeleşmiş ve Merhamet’i tavsiyeleşmiş kimselerden oldu.— M. Özdemir

90:17

اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨١

Ulâike ashâbul meymeneh(meymeneti).

İşte onlar Sağ Kesim arkadaşlarıdır.— M. Özdemir

90:18

وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩١

Vellezîne keferû bi âyâtinâ hum ashâbul meş’emeh(meş’emeti).

Âyetlerimizi inkâr etmiş olanlara gelince, onlar da Sol Kesim arkadaşlarıdır.— M. Özdemir

90:19

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ٠٢

Aleyhim nârun mu’sadeh(mu’sadetun).

Onların üzerinde kapatılmış bir ateş vardır.— M. Özdemir

90:20

Beled

Not Ekle