Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

DÜRÜLDÜĞÜ zaman Güneş;— M. Özdemir

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

Saçılıp dağıldığı zaman Yıldızlar;— M. Özdemir

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

Yürütüldüğü zaman Dağlar;— M. Özdemir

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

Başıboş (âtıl) bırakıldığı zaman Değerli Hayvanlar;— M. Özdemir

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

Toplandığı zaman Vahşîler (Yabanî Hayvanlar);— M. Özdemir

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

Kaynayıp kabartıldığı zaman Denizler;— M. Özdemir

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

Eşleştirildiği zaman Nefisler;— M. Özdemir

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

Sorulduğu zaman Kız Çocuk:— M. Özdemir

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

-"Hangi günah (suç) ile öldürüldü?".— M. Özdemir

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

Açıldığı zaman Sahifeler;— M. Özdemir

81:10

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ ١١

Ve izes semâu kuşitat.

Çekip sıyrıldığı zaman Gök;— M. Özdemir

81:11

وَاِذَا الْجَح۪يمُ سُعِّرَتْۙۖ ٢١

Ve izel cahîmu su’ıret.

Alevlenip kızıştırıldığı zaman Cehennem;— M. Özdemir

81:12

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۙۖ ٣١

Ve izel cennetu uzlifet.

Yaklaştırıldığı zaman Cennet,— M. Özdemir

81:13

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَٓا اَحْضَرَتْۜ ٤١

Alimet nefsün mâ ahdaret.

Kişi, hazırladığı / getirdiği şeyi bilmiştir.— M. Özdemir

81:14

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ ٥١

Fe lâ uksimu bil hunnes(hunnesi).

Hayır! Yemin ederim Sinip Saklananlar’a;— M. Özdemir

81:15

اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ ٦١

El cevâril kunnes(kunnesi).

Yol Bulup Akıp Gidenler’e;— M. Özdemir

81:16

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ ٧١

Vel leyli izâ as’as(as’ase).

Yöneldiği zaman Gece’ye;— M. Özdemir

81:17

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ ٨١

Ves subhı izâ teneffes(teneffese).

Kısalıp uzadığı / nefeslendiği zaman Sabah’a,— M. Özdemir

81:18

اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ ٩١

İnnehu le kavlu resûlin kerîm(kerîmin).

O, elbette şerefli bir rasûlün (elçinin) sözüdür.— M. Özdemir

81:19

ذ۪ي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَك۪ينٍۙ ٠٢

Zî kuvvetin ınde zil arşi mekîn(mekînin).

Arş’ın sahibinin yanında yer edinmiş, güç sahibi değerli;— M. Özdemir

81:20

مُطَاعٍ ثَمَّ اَم۪ينٍۜ ١٢

Mutâın semme emîn(emînin).

İtaat edilir, orada güvenilir;— M. Özdemir

81:21

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍۚ ٢٢

Ve mâ sâhıbukum bi mecnûn(mecnûnin).

Sizin arkadaşınız bir mecnûn / cinlenmiş ile ilgili değildir.— M. Özdemir

81:22

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ ٣٢

Ve lekad reâhu bil ufukıl mubîn(mubîni).

And olsun onu Açık Ufuk’ta gördü.— M. Özdemir

81:23

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَن۪ينٍۚ ٤٢

Ve mâ huve alel gaybi bi danîn(danînin).

O, Gayb üzerine suçlanacak değildir.— M. Özdemir

81:24

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ ٥٢

Ve mâ huve bi kavli şeytânin recîm(recîmin).

Kovulmuş (düzenbaz) bir şeytanın sözü ile de ilgisi yoktur.— M. Özdemir

81:25

فَاَيْنَ تَذْهَبُونَۜ ٦٢

Fe eyne tezhebûn(tezhebûne).

Artık, nereye gidiyorsunuz?— M. Özdemir

81:26

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَۙ ٧٢

İn huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).

O ancak Âlemler için bir öğüttür;— M. Özdemir

81:27

لِمَنْ شَٓاءَ مِنْكُمْ اَنْ يَسْتَق۪يمَ ٨٢

Li men şâe minkum en yestekîm(yestekîme).

Sizden doğru yolda gitmeyi dilemiş kimse için!— M. Özdemir

81:28

وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٩٢

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhu rabbul âlemîn(âlemîne).

Âlemler’in rabbi Allah’ın dilemesinden başka dilemiyorsunuz.— M. Özdemir

81:29

Tekvir

Not Ekle