Mearic Suresi

1

سَاَلَ سَٓائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍۙ ١

Se ele sâilun bi azâbin vâkı’n(vâkıın).

Soran sordu vaki’ olacak azâbı;— M. Özdemir

70:1

2

لِلْـكَافِر۪ينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌۙ ٢

Lil kâfirîne leyse lehu dâfi’(dâfiun).

Kâfirler için yoktur, onu savacak;— M. Özdemir

70:2

3

مِنَ اللّٰهِ ذِي الْمَعَارِجِۜ ٣

Minallâhi zîl meâric(meârici).

Mİ’RAÇLAR sahibi Allah’tan!— M. Özdemir

70:3

4

تَعْرُجُ الْمَلٰٓئِكَةُ وَالرُّوحُ اِلَيْهِ ف۪ي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْس۪ينَ اَلْفَ سَنَةٍۚ ٤

Ta'rucul melâiketu ver rûhu ileyhi fî yevmin kâne mikdaruhu hamsîne elfe seneh(senetin).

Melekler ve Rûh, süresi elli bin yıl olan bir günde (dönemde) O’na yükselerek çıkar.— M. Özdemir

70:4

5

فَاصْبِرْ صَبْراً جَم۪يلاً ٥

Fasbir sabren cemîlâ(cemîlen).

Artık güzel bir sabırla sabret!— M. Özdemir

70:5

6

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَع۪يداًۙ ٦

İnnehum yerevnehu baîdâ(baîden).

Onlar, bunu uzak görüyor;— M. Özdemir

70:6

7

وَنَرٰيهُ قَر۪يباًۜ ٧

Ve nerâhu karîbâ(karîben).

Biz ise yakın görüyoruz.— M. Özdemir

70:7

8

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَٓاءُ كَالْمُهْلِۙ ٨

Yevme tekûnus semâu kel muhl(muhli).

Göğün Eriyik (Asit) gibi olacağı;— M. Özdemir

70:8

9

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ ٩

Ve tekûnul cibâlu kel ıhn(ıhni).

Dağlar’ın Çırpılmış Yün gibi olacağı gün;— M. Özdemir

70:9

10

وَلَا يَسْـَٔلُ حَم۪يمٌ حَم۪يماًۚ ٠١

Ve lâ yes’elu hamîmun hamîmâ(hamîmen).

Sıcak (samimi) bir dost bir dostu sormaz.— M. Özdemir

70:10

11

يُبَصَّرُونَهُمْۜ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَد۪ي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَن۪يهِۙ ١١

Yubassarûnehum yeveddul mucrimu lev yeftedî min azâbi yevmi izin bi benîh(benîhi).

Onlara gösterilirler. O gün azâptan kurtulmak için Mücrim / Suçlu / Günahkâr, fidye vermek ister kendi oğullarını!— M. Özdemir

70:11

12

وَصَاحِبَتِه۪ وَاَخ۪يهِۙ ٢١

Ve sâhıbetihî ve ahîh(ahîhi).

Karısını ve kardeşini!— M. Özdemir

70:12

13

وَفَص۪يلَتِهِ الَّت۪ي تُـْٔو۪يهِۙ ٣١

Ve fasîletihilletî tu’vîh(tu’vîhi).

Onu barındıran (koruyan) sülâlesini!— M. Özdemir

70:13

14

وَمَنْ فِي الْاَرْضِ جَم۪يعاًۙ ثُمَّ يُنْج۪يهِۙ ٤١

Ve men fîl ardı cemî’an summe yuncîh(yuncîhi).

Topluca Yeryüzü’ndeki kimseleri! Sonra onu kurtarsın!— M. Özdemir

70:14

15

كَلَّاۜ اِنَّهَا لَظٰىۙ ٥١

Kellâ, innehâ lezâ.

Hayır! O, elbette harlı / alevli bir ateştir.— M. Özdemir

70:15

16

نَزَّاعَةً لِلشَّوٰىۚ ٦١

Nezzâaten liş şevâ.

Dış Yüzey’i yakıp soyar.— M. Özdemir

70:16

17

تَدْعُوا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ ٧١

Ted’û men edbera ve tevellâ.

Çağırır arka dönmüş ve yüz çevirmiş kimseyi!— M. Özdemir

70:17

18

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى ٨١

Ve cemea fe ev’â.

Biriktirip yığmış olanı!— M. Özdemir

70:18

19

اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعاًۙ ٩١

İnnel insâne hulika helûâ(helûan).

İnsan, yaratıldı bencil hırslı!— M. Özdemir

70:19

20

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاًۙ ٠٢

İzâ messehuş şerru cezûâ(cezûan).

Ona Şerr dokunduğu zaman sızlanan bir mızıkçı!— M. Özdemir

70:20

21

وَاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاًۙ ١٢

Ve izâ messehul hayru menûâ(menûan).

Hayır dokunduğu zaman kıskanç bir cimri!— M. Özdemir

70:21

22

اِلَّا الْمُصَلّ۪ينَۙ ٢٢

İllel musallîn(musallîne).

Ancak Namaz Kılanlar başka!— M. Özdemir

70:22

23

اَلَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَٓائِمُونَۖ ٣٢

Ellezîne hum alâ salâtihim dâimûn(dâimûne).

Onlar ki namazlarında devamlıdırlar.— M. Özdemir

70:23

24

وَالَّذ۪ينَ ف۪ٓي اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌۙ ٤٢

Vellezîne fî emvâlihim hakkun ma’lûm(ma’lûmun).

Onların mallarında bilinen bir hak vardır;— M. Özdemir

70:24

25

لِلسَّٓائِلِ وَالْمَحْرُومِۖ ٥٢

Lis sâili vel mahrûm(mahrûmi).

İsteyenler ve Yoksunlar için!— M. Özdemir

70:25

26

وَالَّذ۪ينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدّ۪ينِۖ ٦٢

Vellezîne yusaddikûne bi yevmid dîn(dîni).

Din günü’nü de tasdik ediyorlar.— M. Özdemir

70:26

27

وَالَّذ۪ينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَۚ ٧٢

Vellezîne hum min azâbi rabbihim muşfikûn(muşfikûne).

Onlar ki rabb’lerinin azâbından ürpererek çekinenlerdir.— M. Özdemir

70:27

28

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۚ ٨٢

İnne azâbe rabbihim gayru me’mûn(me’mûnin).

Onların rabbinin azâbı, eman (güvence) dışıdır.— M. Özdemir

70:28

29

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ ٩٢

Vellezîne hum li furûcihim hâfizûn(hâfizûne).

Onlar ki mahrem yerlerini koruyanlardır.— M. Özdemir

70:29

30

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوم۪ينَۚ ٠٣

İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânuhum fe innehum gayru melûmîn(melûmîne).

-Ancak ellerinin mâlik olduğu şeylere veya eşlerine karşı başka! Onlar, bu hususta kınanmamıştır.— M. Özdemir

70:30

Mearic

Not Ekle