İnfitar Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا السَّمَٓاءُ انْفَطَرَتْۙ ١

İzes semâunfetaret.

ÇATLAYIP YIRTILDIĞI zaman Gök;— M. Özdemir

82:1

وَاِذَا الْـكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ ٢

Ve izel kevâkibunteseret.

Döküldüğü zaman Yıldızlar;— M. Özdemir

82:2

وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ ٣

Ve izel bihâru fucciret.

Akıtıldığı zaman Denizler;— M. Özdemir

82:3

وَاِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْۙ ٤

Ve izel kubûru bu’siret.

İçi dışına çıkarıldığı zaman Kabirler,— M. Özdemir

82:4

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَاَخَّرَتْۜ ٥

Alimet nefsun mâ kaddemet ve ahharet.

Bir nefis (kişi), önceden yapıp sunduğu ve ertelediği şeyleri bildi.— M. Özdemir

82:5

يَٓا اَيُّهَا الْاِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْـكَر۪يمِۙ ٦

Yâ eyyuhel insânu mâ garreke bi rabbikel kerîm(kerîmi).

Ey İnsan! Seni ne aldattı Kerîm rabbine karşı?— M. Özdemir

82:6

اَلَّذ۪ي خَلَقَكَ فَسَوّٰيكَ فَعَدَلَكَۙ ٧

Ellezî halakake fe sevvâke fe adelek(adeleke).

Seni yarattı, tesviye etti ve dengeledi!— M. Özdemir

82:7

ف۪ٓي اَيِّ صُورَةٍ مَا شَٓاءَ رَكَّبَكَۜ ٨

Fî eyyi sûretin mâ şâe rekkebek(rekkebeke).

Seni, dilediği her bir biçimde terkib etti.— M. Özdemir

82:8

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدّ۪ينِۙ ٩

Kellâ bel tukezzibûne bid dîn(dîni).

Hayır! Hayır, Din’i yalanlıyorsunuz.— M. Özdemir

82:9

وَاِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظ۪ينَۙ ٠١

Ve inne aleykum le hâfızîn(hâfızîne).

Şüphesiz ki, üzerinizde vardır koruyucular!— M. Özdemir

82:10

كِرَاماً كَاتِب۪ينَۙ ١١

Kirâmen kâtibîn(kâtibîne).

Titiz yazıcılar!— M. Özdemir

82:11

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ٢١

Ya’lemûne mâ tef’alûn(tef’alûne).

Ne yapıyorsanız, biliyorlar.— M. Özdemir

82:12

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَف۪ي نَع۪يمٍۚ ٣١

İnnel ebrâre lefî naîm(naîmin).

Ebrâr (Ergin İyiler), elbette bol nimetler içindedir.— M. Özdemir

82:13

وَاِنَّ الْفُجَّارَ لَف۪ي جَح۪يمٍۚ ٤١

Ve innel fuccâre lefî cahîm(cahîmın).

Füccâr (Suç İşleyenler), Cehennem’dedir.— M. Özdemir

82:14

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدّ۪ينِ ٥١

Yaslevnehâ yevmed dîn(dîni).

Ona Din günü yaslanırlar / atılırlar.— M. Özdemir

82:15

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَٓائِب۪ينَۜ ٦١

Ve mâ hum anhâ bi gâibîn(gâibîne).

Onlar ondan ğâib (ırak, görünmeyen, saklı, gizlil) değildir.— M. Özdemir

82:16

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا يَوْمُ الدّ۪ينِۙ ٧١

Ve mâ edrâke mâ yevmud dîn(dîni).

Sana ne bildirdi; Din günü nedir?— M. Özdemir

82:17

ثُمَّ مَٓا اَدْرٰيكَ مَا يَوْمُ الدّ۪ينِۜ ٨١

Summe mâ edrâke mâ yevmud dîn(dîni).

Evet! Sana ne bildirdi; Din günü nedir?— M. Özdemir

82:18

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْـٔاًۜ وَالْاَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلّٰهِ ٩١

Yevme lâ temliku nefsun li nefsin şey’â(şey’en), vel emru yevmeizin lillâh(lillâhi).

Kişinin bir başka kişi için bir şeye mâlik olmayacağı gün; o gün Emr (İş / Yetki / Güç) Allah’a aittir.— M. Özdemir

82:19

İnfitar

Not Ekle