Rad Suresi

1

الٓمٓرٰ ۠تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِۜ وَالَّـذ۪ٓي اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ١

Elif lâm mim râ tilke âyâtul kitâb(kitâbi), vellezî unzile ileyke min rabbikel hakku ve lâkinne ekseren nâsi lâ yu’minûn(yu’minûne).

Elif Lâm Mîm Râ! Bunlar Kitab’ın ayetleridir; sana rabbinden indirilmiş olanlar Hakk’tır / Gerçek’tir; ama İnsanlar’ın çoğu inanmaz.— M. Özdemir

13:1

2

اَللّٰهُ الَّذ۪ي رَفَعَ السَّمٰوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۜ كُلٌّ يَجْر۪ي لِاَجَلٍ مُسَمًّىۜ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَٓاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ ٢

Allâhullezî refeas semavâti bi gayri amedin terevnehâ summestevâ alel arşı ve sehhareş şemse vel kamer(kamere), kullun yecrî li ecelin musemmâ(musemmen), yudebbirul emre yufassılul âyâti leallekum bi likâi rabbikum tûkınûn(tûkınûne)."

Allah ki Gökler’i, gördüğünüz üzere direksiz yükseltti; sonra Arş’a istivâ etti / oturup kuruldu / hâkimiyet kurdu; her biri belirlenmiş bir süre için akıp giden Güneş ve Ay’ı müsahhar kıldı / hizmete verdi / kullanıma sundu. İşler’i düzenleyip yürütüyor; Âyetler’i ayrı ayrı açıklıyor. Umulur ki rabbinizle karşılaşacağınıza kesin inanırsınız.— M. Özdemir

13:2

3

وَهُوَ الَّذ۪ي مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ ف۪يهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهَاراًۜ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ ف۪يهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي الَّيْلَ النَّهَارَۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ٣

Ve huvellezî meddel arda ve ceale fîhâ revâsiye ve enhârâ(enhâren), ve min kullis semerâti ceale fîhâ zevceynisneyni yugşil leylen nehâr(nehâre), inne fî zâlike le âyâtin li kavmin yetefekkerûn(yetefekkerûne).

O’dur ki Yeryüzü’nü döşedi; orada ağır baskılar (oturaklı dağlar) ve nehirler yaptı ve orada Ürünler’in her birinden ikişer çift yaptı. Gece’yi Gündüz’e bürüyor. Bunda, düşünecek bir kavim için elbette âyetler vardır.— M. Özdemir

13:3

4

وَفِي الْاَرْضِ قِطَعٌ مُتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِنْ اَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخ۪يلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقٰى بِمَٓاءٍ وَاحِدٍ۠ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِي الْاُكُلِۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ٤

Ve fîl ardı kıtaun mutecâvirâtun ve cennâtun min a’nâbin ve zer’un ve nahîlun sınvânun ve gayru sınvânin yuskâ bi mâin vâhid(vâhidin), ve nufaddılu ba’dehâ alâ ba’dın fîl ukul(ukuli), inne fî zâlike le âyâtin li kavmin ya’kılûn(ya’kılûne).

Arz’da (Yeryüzü’nde) birbirine komşu kıt’alar, üzüm bağları, bir kökten sürgün verip kümelenmiş ve küme dışı, boy vermiş ekinler ve hurma ağaçları birtek su ile sulanıyor; Bazısını bazısına Yemişler’de üstün kılıyoruz. Bunda, akledecek bir kavim için elbette âyetler vardır.— M. Özdemir

13:4

5

وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرَاباً ءَاِنَّا لَف۪ي خَلْقٍ جَد۪يدٍۜ اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْۚ وَاُو۬لٰٓئِكَ الْاَغْلَالُ ف۪ٓي اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ النَّارِۚ هُمْ ف۪يهَا خَالِدُونَ ٥

Ve in ta’ceb fe acebun kavluhum e izâ kunnâ turâben e innâ le fî halkın cedîd(cedîdin), ulâikellezîne keferû bi rabbihim, ve ulâikel aglâlu fî a’nâkıhim, ve ulâike ashâbun nâr(nâri), hum fîhâ hâlidûn(hâlidûne).

Eğer hayret edeceksen, onların: -"Toprak olduğumuz zaman mı, gerçekten biz mi yeni bir yaratılış içindeyiz?" demelerine hayret etmek gerekir. İşte onlar rabb’lerini inkâr etmiş olanlardır. Boyunlarında Demir Halkalar vardır. İşte onlar Ateş arkadaşlarıdır. İçinde sürekli kalacaklardır.— M. Özdemir

13:5

6

وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلَاتُۜ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَد۪يدُ الْعِقَابِ ٦

Ve yesta’cilûneke bis seyyieti kablel haseneti ve kad halet min kablihimul mesulât(mesulâtu), ve inne rabbeke lezû magfiretin lin nâsi alâ zulmihim, ve inne rabbeke le şedîdul ıkâb(ıkâbi).

Bir de senden, İyilik’ten önce Kötülüğü acele istiyorlar. Oysa onların öncesinden İbretlik Olaylar geçti. Senin rabbin, İnsanlar için onların zulmüne rağmen bağışlama sahibidir. Senin rabbin, elbette Cezalandırması şiddetli olandır.— M. Özdemir

13:6

7

وَيَقُولُ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَوْلَٓا اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِنْ رَبِّه۪ۜ اِنَّـمَٓا اَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ۟ ٧

Ve yekûlullezîne keferû lev lâ unzile aleyhi âyetun min rabbih(rabbihî), innemâ ente munzirun ve li kulli kavmin hâd(hâdin).

İnkâr etmiş olanlar: -"Ona rabbinden bir âyet indirilseydi ya?" diyorlar. Doğrusu sen bir uyarı yapıcısın; hem de hidayete erecek her kavim için! ***— M. Özdemir

13:7

8

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغ۪يضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُۜ وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدَارٍ ٨

Allâhu ya’lemu mâ tahmilu kullu unsâ ve mâ tegîdul erhâmu ve mâ tezdâd(tezdâdu), ve kullu şey’in indehu bi mıkdâr(mıkdârin).

Her bir dişi ne taşıyor, Rahimler ne yükleniyor ve ne artırıyor (üretiyor), Allah biliyor. O’nun katında her şey bir ölçüyledir.— M. Özdemir

13:8

9

عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَب۪يرُ الْمُتَعَالِ ٩

Âlimul gaybi veş şehâdetil kebîrul muteâl(muteâli).

Müteâl / Aşkın / Yücelmiş Şehadet’i ve Gayb’ı bilen Büyük Allah!— M. Özdemir

13:9

10

سَوَٓاءٌ مِنْكُمْ مَنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِه۪ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌ بِالنَّهَارِ ٠١

Sevâun minkum men eserrel kavle ve men cehere bihî ve men huve mustahfin bil leyli ve sâribun bin nehâr(nehâri).

Sizden, Söz’ü gizlemiş kimse ve onu açığa vurmuş kimse eşit düzeydedir; Gündüz ortaya çıkan, Gece’leyin gizlenen o kimse de!— M. Özdemir