Araf Suresi

1

الٓمٓصٓۜ ١

Elif, lâm, mim, sâd

Elif. Lam. Mim. Sad.— O. Kuntman

7:1

2

كِتَابٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ ف۪ي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِه۪ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِن۪ينَ ٢

Kitâbun unzile ileyke fe lâ yekun fî sadrike haracun minhu litunzire bihî ve zikrâ lil mu’minîn(mu’minîne).

(Ey Muhammed, bu) Kitap (Kur'an) sana, (kafirleri) onunla uyarman ve iman edenlere öğüt vermen için indirildi. (İnsanlardan hak davetini kabul etmeyenler var diye) Sakın kalbinde bir sıkıntı olmasın!— O. Kuntman

7:2

3

اِتَّبِعُوا مَٓا اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اَوْلِيَٓاءَۜ قَل۪يلاً مَا تَذَكَّرُونَ ٣

Ittebiû mâ unzile ileykum min rabbikum ve lâ tettebiû min dûnihî evliyâ(evliyâe), kalîlen mâ tezekkerûn(tezekkerûne).

(Ey insanlar) Rabbinizden size indirilene (Kur'an'a) tabi olun, (Rabbinizin hüküm, emir ve yasaklarına riayet edin) O'ndan başkasını dost edinip peşlerinden gitmeyin. (Bu uyarılara rağmen) sizden pek azınız öğüt alıyorsunuz. (Çoğunuz ise, Peygamber’in hak davetine karşı çıkıyorsunuz, oysa ibret almanız gerekir, ki)— O. Kuntman

7:3

4

وَكَمْ مِنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنَاهَا فَجَٓاءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتاً اَوْ هُمْ قَٓائِلُونَ ٤

Ve kem min karyetin ehleknâhâ fe câehâ be’sunâ beyâten ev hum kâilûn(kâilûne).

Biz, nice belde halkını, bu yüzden helak ettik Azabımız onlara ya geceleyin ya da gündüzün (ortasında) dinlenirken ansızın gelip çattı.— O. Kuntman

7:4

5

فَمَا كَانَ دَعْوٰيهُمْ اِذْ جَٓاءَهُمْ بَأْسُنَٓا اِلَّٓا اَنْ قَالُٓوا اِنَّا كُنَّا ظَالِم۪ينَ ٥

Fe mâ kâne da’vâhum iz câehum be’sunâ illâ en kâlû innâ kunnâ zâlimîn(zâlimîne).

Azabımız çattığında ise (suçlarını kabul etmek zorunda kaldılar ve son) sözleri ancak Biz gerçekten zalim kimseler idik" demekten ibaret oldu. (Bu, onların başına dünyadayken çatan azaptır, kıyamet gününde ise)— O. Kuntman

7:5

6

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذ۪ينَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَل۪ينَۙ ٦

Fe le nes’elennellezîne ursile ileyhim ve le nes’elennel murselîn(murselîne).

Biz, kendilerine peygamber gönderilmiş olan ümmetleri, ("Elçilerin hak davetini sizler nasıl karşıladınız? Kasas/65- kabul ettiniz mi, yoksa etmediniz mi" diye) elbette sorguya çekeceğiz. Ve gönderilen peygamberlere de ("Ümmetleriniz size tabi oldular mı, hak davetinize nasıl cevab verdiler?" diye) soracağız.— O. Kuntman

7:6

7

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَمَا كُنَّا غَٓائِب۪ينَ ٧

Fe le nekussanne aleyhim bi ilmin ve mâ kunnâ gâibîn(gâibîne).

(Bunun üzerine en gizli durumlarına varıncaya kadar) Kendilerine karşı (Peygamberleri varken ve göçtükten sonra olup bitenleri) mutlaka bir ilim ile elbette anlatacağız, (gözleri önüne sereceğiz, çünkü) Biz -onlardan hiçbir zaman- uzak değildik, (hatta kendilerine şah damarlarından daha vakındık.. Kaf/16)— O. Kuntman

7:7

8

وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍۨ الْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَاز۪ينُهُ فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ٨

Vel veznu yevme izinil hakk(hakku), fe men sekulet mevâzînuhu fe ulâike humul muflihûn(muflihûne).

O gün tartı haktır, (mutlak adaletin gerçekleşeceği, herkesin amel defterinin dürüleceği, hesaplarının kapanacağı gündür) Kimin (sevap) tartıları ağır gelirse, işte onlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir!— O. Kuntman

7:8

9

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَاز۪ينُهُ فَاُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ خَسِرُٓوا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوا بِاٰيَاتِنَا يَظْلِمُونَ ٩

Ve men haffet mevâzînuhu fe ulâikellezîne hasirû enfusehum bimâ kânû biâyâtinâ yazlimûn(yazlimûne).

Kimin de (sevap) tartıları hafif gelirse; işte onlar, ayetlerimize karşı haksızlık ettiklerinden (ya onları yalan sayıp ya da, Rablerinin emir ve yasaklarına riayet etmediklerinden) ötürü, kendilerine çok yazık etmiş kimselerdir.— O. Kuntman

7:9

10

وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ ف۪يهَا مَعَايِشَۜ قَل۪يلاً مَا تَشْكُرُونَ۟ ٠١

Ve lekad mekkennâkum fîl ardı ve cealnâ lekum fîhâ maâyiş’(maâyişe), kalîlen mâ teşkurûn(teşkurûne).

Andolsun ki, sizi yeryüzüne biz yerleştirdik ve orada size geçim vasıtaları var ettik! (Yeryüzünde bulunan bütün varlıklardan yararlanmanızı sağladık, onları emrinize amade kıldık. Bu eşsiz nimetleri sizlere sunmasına rağmen Rabbinize) Ne kadar az şükrediyorsunuz.— O. Kuntman