Yusuf Suresi

1

الٓـرٰ۠ تِلْكَ اٰيَاتُ الْـكِتَابِ الْمُب۪ينِ۠ ١

Elif lâm râ tilke âyâtul kitâbil mubîn(mubîni).

Elif. Lam. Ra. Bunlar, apaçık delillerle dolu Kitab'ın (Kur'an'ın) ayetleridir.— O. Kuntman

12:1

2

اِنَّٓا اَنْزَلْنَاهُ قُرْءٰناً عَرَبِياًّ لَعَلَّـكُمْ تَعْقِلُونَ ٢

İnnâ enzelnâhu kur’ânen arabiyyen le allekum ta’kılûn(ta’kılûne).

Muhakkak ki biz onu (Kur'an'ı) anlayasınız diye Arapça bir Kur’an olarak indirdik.— O. Kuntman

12:2

3

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَٓا اَوْحَيْنَٓا اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۗ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِه۪ لَمِنَ الْغَافِل۪ينَ ٣

Nahnu nakussu aleyke ahsenel kasası bimâ evhaynâ ileyke hâzel kur’âne ve in kunte min kablihî le minel gâfilîn(gâfilîne).

(Ey Muhammed) Biz sana bu Kur'an'ı (Kur'an'ın bu suresini) indirmekle, en güzel kıssayı anlatacağız, oysa sen bundan önce elbette (bu kıssadan) habersizdin!— O. Kuntman

12:3

4

اِذْ قَالَ يُوسُفُ لِاَب۪يهِ يَٓا اَبَتِ اِنّ۪ي رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ ل۪ي سَاجِد۪ينَ ٤

İz kâle yûsufu li ebîhi yâ ebeti innî re eytu ehade aşere kevkeben veş şemse vel kamere re eytuhum lî sâcidîn(sâcidîne).

Bir vakit Yusuf babasına: "Babacığım ben rüyamda, onbir yıldızla güneşi ve ayı bana secde eder gördüm" dedi.— O. Kuntman

12:4

5

قَالَ يَا بُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَك۪يدُوا لَكَ كَيْداًۜ اِنَّ الشَّيْطَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُب۪ينٌ ٥

Kâle yâ buneyye lâ taksus ru’yâke alâ ihvetike fe yekîdû leke keydâ(keyden), inneş şeytâne lil insâni aduvvun mubîn(mubînun).

(Bunun üzerine Yakub onu uyardı ve) "Yavrucuğum, rüyanı sakın kardeşlerine anlatma (onlar bu rüyaya nazaran senin gelecekte elde edeceğin mertebeyi kıskanırlar) Sonra sana tuzak kurmaya kalkışırlar, çünkü şeytan insanın apaçık bir düşmanıdır.— O. Kuntman

12:5

6

وَكَذٰلِكَ يَجْتَب۪يكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْو۪يلِ الْاَحَاد۪يثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوبَ كَمَٓا اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰه۪يمَ وَاِسْحٰقَۜ اِنَّ رَبَّكَ عَل۪يمٌ حَك۪يمٌ۟ ٦

Ve kezâlike yectebîke rabbuke ve yu allimuke min te’vîlil ehâdîsi, ve yutimmu ni’metehu aleyke ve alâ âli ya’kûbe kemâ etemmehâ alâ ebeveyke min kablu ibrâhîme ve ishâk(ishâke), inne rabbeke alîmun hakîm(hakîmun).”

İşte böyle (bil ki rüyada gördüğün gibi) Rabbin seni seçecek, (ileride sana peygamberlik verecek, büyük adamları sana, senin emrine boyun eğdirecek) ve sana haberlerin (rüya, vahiy ve ilahi işaretlerin) yorumu ile ilgili ilimleri öğretecek ve -daha önce iki atan İbrahim ile İshak'a olduğu gibi- hem sana hem de Yakub soyuna nimetini tamamlayacaktır! (İşte o rüyanın kısaca tabir ve tevili budur) Şüphe yok ki, Rabbin herşeyi hakkıyle bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.— O. Kuntman

12:6

7

لَقَدْ كَانَ ف۪ي يُوسُفَ وَاِخْوَتِه۪ٓ اٰيَاتٌ لِلسَّٓائِل۪ينَ ٧

Le kad kâne fî yûsufe ve ihvetihî âyâtun lis sâilîn(sâilîne).

Yusuf ve kardeşleri kıssasında, -soru soranların ibret alacakları- ayetler vardır (ki)— O. Kuntman

12:7

8

اِذْ قَالُوا لَيُوسُفُ وَاَخُوهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَب۪ينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌۜ اِنَّ اَبَانَا لَف۪ي ضَلَالٍ مُب۪ينٍۚ ٨

İz kâlû le yûsufu ve ehûhu ehabbu ilâ ebînâ minnâ ve nahnu usbeh(usbehtun), inne ebânâ le fî dalâlin mubîn(mubînin).

(Kardeşleri, bir vakit bir araya geldiler ve ana baba bir üvey kardeşleri hakkında) "Yusuf ile kardeşi (Bünyamin) babamızın indinde daha fazla sevgili durumda, oysa biz birbirine bağlı ve daha güçlü bir topluluğuz. (Muhabbete daha layık sayılırız.) Şüphe yok ki babamız, çok açık bir yanılgı içindedir. (Buna bir çare arayalım)" dediler.— O. Kuntman

12:8

9

اُقْتُلُوا يُوسُفَ اَوِ اطْرَحُوهُ اَرْضاً يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ اَب۪يكُمْ وَتَكُونُوا مِنْ بَعْدِه۪ قَوْماً صَالِح۪ينَ ٩

Uktulû yûsufe evitrahûhu ardan yahlu lekum vechu ebîkum ve tekûnû min ba’dihî kavmen sâlihîn(sâlihîne).

(Kimi) "Yusuf'u öldürün veya onu (uzak ve ıssız bir yere atın ki, babanızın ilgisi yalnız size kalsın; ondan sonra (nasıl olsa tevbe eder, Rabbinizden bağışlanma diler) sâlih kimseler olursunuz. (Umulur ki Rabbiniz sizleri affeder, diye öğüt verdiler.)— O. Kuntman

12:9

10

قَالَ قَٓائِلٌ مِنْهُمْ لَا تَقْتُلُوا يُوسُفَ وَاَلْقُوهُ ف۪ي غَيَابَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ اِنْ كُنْتُمْ فَاعِل۪ينَ ٠١

Kâle kâilun minhum lâ taktulû yûsufe ve elkûhu fî gayâbetil cubbi yel-tekithu ba’dus seyyâreti in kuntum fâilîn(fâilîne).

(Fakat biri) "Yusuf'u öldürmeyin, eğer (ondan kurtulmak için) mutlaka bir şey yapacaksanız onu bir kuyunun dibine bırakın da geçen kervanlardan biri onu alıp götürsün" önerisinde bulundu. (Onun önerisini kabul ettiler ve Yusuf'u gezmeye götürmek için babalarından izin istediler. Yakub'un tereddüt ettiğini görünce de)— O. Kuntman