Kalem Suresi

1

نٓ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَۙ ١

Nûn vel kalemi ve mâ yesturûn(yesturûne).

Nûn! O (Levh-i Mahfûz’un ve meleklerin) kalem (lerin)e/(pek çok faydaları bulunan ve insanların yazı âleti olarak kullandıkları) kaleme/ve yazmakta ol dukları şeylere andolsun ki;— M.Ustaosmanoğlu

68:1

2

مَٓا اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۚ ٢

Mâ ente bi ni’meti rabbike bi mecnûn(mecnûnin).

(Habîbim!) Rabbinin (sana ikram etmiş olduğu güçlü akıl, peygamberlik, kusursuzluk, fesâhat, güzel ahlâk ve üstün hikmet gibi birçok) nimeti sayesinde sen asla deli biri değilsin! (Dolayısıyla sana deli diyenler yalancıdırlar.)— M.Ustaosmanoğlu

68:2

3

وَاِنَّ لَكَ لَاَجْراً غَيْرَ مَمْنُونٍۚ ٣

Ve inne leke le ecren gayre memnûn(memnûnin).

Hiç şüphesiz ki (müşriklerden çektiğin bunca eziyet karşılığında) senin için elbette kesintiye uğramayacak pek büyük bir ecir vardır!— M.Ustaosmanoğlu

68:3

4

وَاِنَّكَ لَعَلٰى خُلُقٍ عَظ۪يمٍ ٤

Ve inneke le alâ hulukın azîm(azîmin).

Yine muhakkak ki sen elbette (mâhiyeti kimse tarafından idrak edilemeyecek kadar) pek büyük bir ahlâk üzeresin! (Bu yüzden Ülü’l-azm peygamberlerin bile tahammül edemeyeceği çilelere rahatça göğüs gere bilmek tesin.)— M.Ustaosmanoğlu

68:4

5

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَۙ ٥

Fe se tubsıru ve yubsırûn(yubsırûne).

Artık yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler ki;— M.Ustaosmanoğlu

68:5

6

بِاَيِّكُمُ الْمَفْتُونُ ٦

Bi eyyikumul meftûn(meftûnu).

Cinnet geçiren hanginizmiş?— M.Ustaosmanoğlu

68:6

7

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَب۪يلِه۪ۖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَد۪ينَ ٧

İnne rabbeke huve a’lemu bi men dalle an sebîlihî ve huve a’lemu bil muhtedîn(muhtedîne).

Gerçekten senin Rabbin, Kendi yolundan sapıtmış (ve hakikî manada aklını kaybetmiş) olan kim seleri en iyi bilen ancak O’dur. Yine O, hidâyet bu lan (akıllı) kişileri de en iyi bilendir!— M.Ustaosmanoğlu

68:7

8

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّب۪ينَ ٨

Fe lâ tutııl mukezzibîn(mukezzibîne).

(Habîbim!) Öyleyse artık o yalanlayıcı kimseler(in, bir müddet Allâh’a, bir süre de put lara ibadet etme teklifin)e itaat etme(meyi sürdür)!— M.Ustaosmanoğlu

68:8

9

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ٩

Veddû lev tudhinu fe yudhinûn(yudhinûne).

İstediler ki; sen yumuşak davransan da bu sebeple onlar da yumuşak davransalar!— M.Ustaosmanoğlu

68:9

10

وَلَا تُطِـعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَه۪ينٍۙ ٠١

Ve lâ tutı’ kulle hallâfin mehîn(mehînin).

(Habîbim!) İtaat etme (doğru yanlış her şeye) çokça yemin eden her bir alçağa; Cumhûr ulemâya göre; 10-17. âyet-i kerîmelerde vasfedilen kişi, Velîd ibni Muğîre’dir. O, on oğlunu da: “İçinizden Müslüman olana yardımımı keserim!” diye tehdit eden zorba, zâlim, kaba ve haşin bir adamdı. Kendisi de burada geçen on sıfatından dokuzunu kabullenmişti. Ama veled-i zina olduğunu bu âyetler gelinceye kadar bilmemekteydi. Bunun üzerine annesine gidip: “Muhammed’in beni vasıfladığı veled-i zina olma özelliğimi hiç bilmiyordum, ya bana doğruyu söylersin, ya da boynunu vururum!” deyince, o: “Senin, baban diye bildiğin adam zengin ve kısır biriydi. Ben, ölmesi durumunda malının yabancıya gitmemesi için bir çobanla zina yaptım, işte sen o çobandansın!” dedi. (Nesefî, Beyzâvî)— M.Ustaosmanoğlu