Alak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ ١

Ikra’bismi rabbikellezî halak(halaka).

Yaratan Rabbinin adıyla oku/çağır!— Y.N.Öztürk

96:1

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ ٢

Halakal insâne min alak(alakın).

İnsanı, embriyodan/ilişip yapışan bir sudan/sevgi ve ilgiden/husûmetten yarattı.— Y.N.Öztürk

96:2

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ٣

Ikra’ ve rabbukel ekrem(ekremu).

Oku! Rabbin Ekrem'dir/en büyük cömertliğin sahibidir.— Y.N.Öztürk

96:3

اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ٤

Ellezî alleme bil kalem(kalemi).

O'dur kalemle öğreten!— Y.N.Öztürk

96:4

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ٥

Allemel insâne mâ lem ya’lem.

İnsana bilmediğini öğretti.— Y.N.Öztürk

96:5

كَلَّٓا اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىۙ ٦

Kellâ innel insâne le yatgâ.

İş, sanıldığı gibi değil! İnsan gerçekten azar:— Y.N.Öztürk

96:6

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ ٧

En reâhustagnâ.

Kendisini her türlü ihtiyacın üstünde görmüştür.— Y.N.Öztürk

96:7

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۜ ٨

İnne ilâ rabbiker ruc’â.

Oysa ki, dönüş yalnız Rabbinedir!— Y.N.Öztürk

96:8

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ ٩

E reeytellezî yenhâ.

Gördün mü o yasaklayanı,— Y.N.Öztürk

96:9

عَبْداً اِذَا صَلّٰىۜ ٠١

Abden izâ sallâ.

Bir kulu namaz kılarken.— Y.N.Öztürk

96:10

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىۙ ١١

E reeyte in kâne alel hudâ.

Gördün mü! Ya o iyilik ve doğruluk üzere ise?!— Y.N.Öztürk

96:11

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۜ ٢١

Ev emera bit takvâ.

Ya o, takvayı emrediyorsa!— Y.N.Öztürk

96:12

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٣١

E reeyte in kezzebe ve tevellâ.

Gördün mü! Ya şu yalanlamış, sırt dönmüşse!— Y.N.Öztürk

96:13

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۜ ٤١

E lem ya’lem bi ennellâhe yerâ.

Bilmedi mi ki Allah gerçekten görür!— Y.N.Öztürk

96:14

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ۬ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِۙ ٥١

Kellâ le in lem yentehi le nesfean bin nâsıyeh(nâsıyeti).

İş, sandığı gibi değil! Eğer vazgeçmezse yemin olsun, o alnı mutlaka tutup sürteceğiz!— Y.N.Öztürk

96:15

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ ٦١

Nâsiyetin kâzibetin hâtıeh(hâtıetin).

O yalancı, o günahkâr alnı.— Y.N.Öztürk

96:16

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۙ ٧١

Felyed’u nâdiyeh(nâdiyehu).

Hadi çağırsın derneğini/kurultayını!— Y.N.Öztürk

96:17

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ ٨١

Sened’uz zebâniyeh(zebâniyete).

Biz de çağıracağız zebanileri!— Y.N.Öztürk

96:18

Secde

كَلَّاۜ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ٩١

Kellâ, lâ tutı’hu vescud vakterib. (SECDE ÂYETİ)

Sakın, sakın! Ona boyun eğme; secde et ve yaklaş!— Y.N.Öztürk

96:19

Alak

Not Ekle