Vakıa Suresi

1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ ١

İzâ ve kaatil vâkıah(vâkıatu).

O beklenen müthiş olay olduğunda,— Y.N.Öztürk

56:1

2

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ ٢

Leyse li vak’atihâ kâzibeh(kâzibetun).

Yoktur onun oluşunu yalanlayacak.— Y.N.Öztürk

56:2

3

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ ٣

Hâfidatun râfiah(râfiatun).

Kimini alçaltır, kimini yükseltir.— Y.N.Öztürk

56:3

4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ ٤

İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).

Yerküre bir sarsılışla sarsıldığında,— Y.N.Öztürk

56:4

5

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ ٥

Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).

Dağlar bir serpilişle serpildiğinde,— Y.N.Öztürk

56:5

6

فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ ٦

Fe kânet hebâen mun bessâ(bessen).

Hepsi un ufak olup dağılmıştır.— Y.N.Öztürk

56:6

7

وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ ٧

Ve kuntum ezvâcen selâseh(selâseten).

Ve sizler, üç çift/sınıf oluvermişsinizdir.— Y.N.Öztürk

56:7

8

فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨

Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti.

İşte uğur ve mutluluk yâranı. Nedir uğur ve mutluluk yâranı?— Y.N.Öztürk

56:8

9

وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩

Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emeti.

İşte şomluk ve bunalım yâranı. Nedir şomluk ve bunalım yâranı?— Y.N.Öztürk

56:9

10

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ ٠١

Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).

Ve oluşta önde gidenler, yarışta önde gidenler...— Y.N.Öztürk

56:10

11

اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ ١١

Ulâikel mukarrebûn(mukarrebûne).

İşte onlardır yaklaştırılanlar.— Y.N.Öztürk

56:11

12

ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِ ٢١

Fî cennâtin naîm(naîmi).

Nimetlerle dolu bahçelerdedirler.— Y.N.Öztürk

56:12

13

ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ ٣١

Sulletun minel evvelîn(evvelîne).

Büyük kısmı öncekilerden,— Y.N.Öztürk

56:13

14

وَقَل۪يلٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ ٤١

Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).

Az bir kısmı da sonrakilerden.— Y.N.Öztürk

56:14

15

عَلٰى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍۙ ٥١

Alâ sururin mevdûnetin.

Süslü, nakışlı tahtlar üzerinde,— Y.N.Öztürk

56:15

16

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِل۪ينَ ٦١

Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).

Onlar üstünde karşılıklı yan gelip yaslanırlar.— Y.N.Öztürk

56:16

17

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۙ ٧١

Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).

Gencecik uşaklar dolanır çevrelerinde. Sürekli hizmete adanmışlardır.— Y.N.Öztürk

56:17

18

بِاَكْوَابٍ وَاَبَار۪يقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ ٨١

Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).

Sürahiler, ibrikler ve öz kaynağından içkilerle doldurulmuş kadehler eşliğinde.— Y.N.Öztürk

56:18

19

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَۙ ٩١

Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).

Ne başları döner ondan ne de akılları karışır.— Y.N.Öztürk

56:19

20

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَۙ ٠٢

Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).

Ve meyveler, gönüllerince seçtiklerinden.— Y.N.Öztürk

56:20

21

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَۜ ١٢

Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Ve kuş eti iştahlarınca beğendiklerinden.— Y.N.Öztürk

56:21

22

وَحُورٌ ع۪ينٌۙ ٢٢

Ve hûrun înun.

Ve genç kadınlar, iri ve siyah gözlü.— Y.N.Öztürk

56:22

23

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ۬ الْمَكْنُونِۚ ٣٢

Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).

Titizlikle korunan inciler misali;— Y.N.Öztürk

56:23

24

جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٤٢

Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).

Yaptıklarına karşılık olarak.— Y.N.Öztürk

56:24

25

لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْواً وَلَا تَأْث۪يماًۙ ٥٢

Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).

Ne boş bir laf işitirler orada ne de günaha sokacak bir şey.— Y.N.Öztürk

56:25

26

اِلَّا ق۪يلاً سَلَاماً سَلَاماً ٦٢

İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).

Sadece "selam, selam!" denir.— Y.N.Öztürk

56:26

27

وَاَصْحَابُ الْيَم۪ينِ مَٓا اَصْحَابُ الْيَم۪ينِۜ ٧٢

Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).

Uğur ve mutluluk yâranı. Nedir uğur ve mutluluk yâranı?— Y.N.Öztürk

56:27

28

ف۪ي سِدْرٍ مَخْضُودٍۙ ٨٢

Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).

Dikensiz kirazlar,— Y.N.Öztürk

56:28

29

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍۙ ٩٢

Ve talhın mendûd(mendûdin).

Meyve dizili muz ağaçları,— Y.N.Öztürk

56:29

30

وَظِلٍّ مَمْدُودٍۙ ٠٣

Ve zıllin memdûd(memdûdin).

Uzayan gölgeler,— Y.N.Öztürk

56:30

Vakıa

Not Ekle