Tekvir Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِذَا الشَّمْسُ كُـوِّرَتْۙۖ ١

İzeş şemsu kuvviret.

Güneş büzülüp dürüldüğünde,— Y.N.Öztürk

81:1

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْۙۖ ٢

Ve izen nucûmun kederet.

Yıldızlar ışıklarını yitirdiğinde,— Y.N.Öztürk

81:2

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۙۖ ٣

Ve izelcibâlu suyyiret.

Dağlar yürütüldüğünde,— Y.N.Öztürk

81:3

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۙۖ ٤

Ve izel ışâru uttılet.

O bakmaya kıyılmayan develer kendi hallerine bırakıldığında,— Y.N.Öztürk

81:4

وَاِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْۙۖ ٥

Ve izel vuhûşu huşiret.

Vahşi hayvanlar bir araya toplandığında,— Y.N.Öztürk

81:5

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۙۖ ٦

Ve izel bihâru succiret.

Denizler kaynatıldığında,— Y.N.Öztürk

81:6

وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْۙۖ ٧

Ve izen nufûsu zuvvicet.

Benlikler çiftleştirildiğinde,— Y.N.Öztürk

81:7

وَاِذَا الْمَوْءُ۫دَةُ سُئِلَتْۙ ٨

Ve izel mev’udetu suilet.

O diri diri gömülen kız çocuğuna sorulduğunda,— Y.N.Öztürk

81:8

بِاَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْۚ ٩

Bi eyyi zenbin kutilet.

Hangi günah yüzünden öldürüldü diye!— Y.N.Öztürk

81:9

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۙۖ ٠١

Ve izes suhufu nuşiret.

Sayfalar açılıp göz önüne konduğunda,— Y.N.Öztürk

81:10

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ ١١

Ve izes semâu kuşitat.

Göğün örtüsü soyulup indirildiğinde,— Y.N.Öztürk

81:11

وَاِذَا الْجَح۪يمُ سُعِّرَتْۙۖ ٢١

Ve izel cahîmu su’ıret.

Cehennem kızıştırıldığında,— Y.N.Öztürk

81:12

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۙۖ ٣١

Ve izel cennetu uzlifet.

Cennet yaklaştırıldığında,— Y.N.Öztürk

81:13

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَٓا اَحْضَرَتْۜ ٤١

Alimet nefsün mâ ahdaret.

Her benlik, önceden ne hazırlamışsa bilmiş olacaktır.— Y.N.Öztürk

81:14

فَلَٓا اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ ٥١

Fe lâ uksimu bil hunnes(hunnesi).

Hayır, iş onların sandığı gibi değil! Yemin olsun o sinip gizlenenlere,— Y.N.Öztürk

81:15

اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ ٦١

El cevâril kunnes(kunnesi).

Akıp akıp giderek yuvasına girenlere,— Y.N.Öztürk

81:16

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ ٧١

Vel leyli izâ as’as(as’ase).

Beriye geldiği ve geriye döndüğü zaman geceye,— Y.N.Öztürk

81:17

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ ٨١

Ves subhı izâ teneffes(teneffese).

Ve soluyarak açıldığı zaman sabaha,— Y.N.Öztürk

81:18

اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ ٩١

İnnehu le kavlu resûlin kerîm(kerîmin).

Ki o, çok değerli bir elçinin sözüdür.— Y.N.Öztürk

81:19

ذ۪ي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَك۪ينٍۙ ٠٢

Zî kuvvetin ınde zil arşi mekîn(mekînin).

Çok güçlüdür o elçi, Arş sahibinin katında saygındır.— Y.N.Öztürk

81:20

مُطَاعٍ ثَمَّ اَم۪ينٍۜ ١٢

Mutâın semme emîn(emînin).

İtaat edilir orada kendisine, emindir.— Y.N.Öztürk

81:21

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍۚ ٢٢

Ve mâ sâhıbukum bi mecnûn(mecnûnin).

Ve arkadaşınız bir cin çarpmış değildir.— Y.N.Öztürk

81:22

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُب۪ينِۚ ٣٢

Ve lekad reâhu bil ufukıl mubîn(mubîni).

Yemin olsun ki, onu apaçık ufukta gördü.— Y.N.Öztürk

81:23

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَن۪ينٍۚ ٤٢

Ve mâ huve alel gaybi bi danîn(danînin).

O, gayb konusunda cimri değildir.— Y.N.Öztürk

81:24

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ ٥٢

Ve mâ huve bi kavli şeytânin recîm(recîmin).

Ve o, kovulmuş şeytanın sözü değildir.— Y.N.Öztürk

81:25

فَاَيْنَ تَذْهَبُونَۜ ٦٢

Fe eyne tezhebûn(tezhebûne).

Hal böyle iken nereye gidiyorsunuz?— Y.N.Öztürk

81:26

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَم۪ينَۙ ٧٢

İn huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne).

O, âlemlere bir öğütten başka şey değildir.— Y.N.Öztürk

81:27

لِمَنْ شَٓاءَ مِنْكُمْ اَنْ يَسْتَق۪يمَ ٨٢

Li men şâe minkum en yestekîm(yestekîme).

İçinizden, dosdoğru yürümek isteyen için.— Y.N.Öztürk

81:28

وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٩٢

Ve mâ teşâûne illâ en yeşâallâhu rabbul âlemîn(âlemîne).

Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe, siz dileyemezsiniz!— Y.N.Öztürk

81:29

Tekvir

Not Ekle