Alak Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ ١

Ikra’bismi rabbikellezî halak(halaka).

Yaratan Rabbinin adıyla oku.— Ü.Şimşek

96:1

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ ٢

Halakal insâne min alak(alakın).

O insanı bir kan pıhtısından yarattı.— Ü.Şimşek

96:2

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ ٣

Ikra’ ve rabbukel ekrem(ekremu).

Oku, çünkü Rabbinin lütuf ve cömertliği sonsuzdur.— Ü.Şimşek

96:3

اَلَّذ۪ي عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ ٤

Ellezî alleme bil kalem(kalemi).

Kalemle yazmayı öğreten Odur.— Ü.Şimşek

96:4

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ ٥

Allemel insâne mâ lem ya’lem.

İnsana bilmediklerini öğreten Odur.— Ü.Şimşek

96:5

كَلَّٓا اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىۙ ٦

Kellâ innel insâne le yatgâ.

(6-7) Heyhat! İnsan kendisini ihtiyaçtan uzak görünce azgınlaşıverir.— Ü.Şimşek

96:6

اَنْ رَاٰهُ اسْتَغْنٰىۜ ٧

En reâhustagnâ.

(6-7) Heyhat! İnsan kendisini ihtiyaçtan uzak görünce azgınlaşıverir.— Ü.Şimşek

96:7

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۜ ٨

İnne ilâ rabbiker ruc’â.

Oysa dönüş Rabbinedir.— Ü.Şimşek

96:8

اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يَنْهٰىۙ ٩

E reeytellezî yenhâ.

(9-10) Gördün mü namaz kılacak olan kulu bundan alıkoyanı?— Ü.Şimşek

96:9

عَبْداً اِذَا صَلّٰىۜ ٠١

Abden izâ sallâ.

(9-10) Gördün mü namaz kılacak olan kulu bundan alıkoyanı?— Ü.Şimşek

96:10

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىۙ ١١

E reeyte in kâne alel hudâ.

Gördün mü o kâfiri? Ya onun engellediği kimse doğru yolda ise?— Ü.Şimşek

96:11

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۜ ٢١

Ev emera bit takvâ.

Ya kötülükten sakınmaya teşvik ediyorsa?— Ü.Şimşek

96:12

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٣١

E reeyte in kezzebe ve tevellâ.

Gördün mü o kâfiri? Eğer o yalanlıyor ve yüz çeviriyorsa,— Ü.Şimşek

96:13

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۜ ٤١

E lem ya’lem bi ennellâhe yerâ.

Allah'ın onu gördüğünü bilmez mi?— Ü.Şimşek

96:14

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ۬ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِۙ ٥١

Kellâ le in lem yentehi le nesfean bin nâsıyeh(nâsıyeti).

Hele bir vazgeçmesin, onu alnından yakalarız:— Ü.Şimşek

96:15

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ ٦١

Nâsiyetin kâzibetin hâtıeh(hâtıetin).

O yalancı, günahkâr alnından.— Ü.Şimşek

96:16

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۙ ٧١

Felyed’u nâdiyeh(nâdiyehu).

Çağırsın taraftarlarını!— Ü.Şimşek

96:17

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ ٨١

Sened’uz zebâniyeh(zebâniyete).

Biz de zebanileri çağıracağız.— Ü.Şimşek

96:18

Secde

كَلَّاۜ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ٩١

Kellâ, lâ tutı’hu vescud vakterib. (SECDE ÂYETİ)

Sakın, sen ona aldırma; secde et ve yaklaş.— Ü.Şimşek

96:19

Alak

Not Ekle