Tarık Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالسَّمَٓاءِ وَالطَّارِقِۙ ١

Ves semâi vet târık(târıkı).

And olsun göğe ve Tarık'a.— Ü.Şimşek

86:1

وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الطَّارِقُۙ ٢

Ve mâ edrâke met târik(târiku).

Tarık'ın ne olduğunu bilir misin?— Ü.Şimşek

86:2

اَلنَّجْمُ الثَّاقِبُۙ ٣

En necmus sâkıb(sâkıbu).

O karanlıkları delip geçen yıldızdır.— Ü.Şimşek

86:3

اِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۜ ٤

İn kullu nefsin lemmâ aleyhâ hâfız(hâfızun).

Hiçbir can yoktur ki, üzerinde bir gözetleyici bulunmasın.— Ü.Şimşek

86:4

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَۜ ٥

Fel yenzuril insânu mimme hulık(hulıka).

İnsan neden yaratıldığına baksın.— Ü.Şimşek

86:5

خُلِقَ مِنْ مَٓاءٍ دَافِقٍۙ ٦

Hulika min mâin dâfik(dâfikın).

O atılmış bir sudan yaratıldı.— Ü.Şimşek

86:6

يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَٓائِبِۜ ٧

Yahrucu min beynis sulbi vet terâib(terâibi).

Ki omurga ile göğüsler arasından çıkar.— Ü.Şimşek

86:7

اِنَّهُ عَلٰى رَجْعِه۪ لَقَادِرٌۜ ٨

İnnehu alâ rec’ıhî le kâdir(kâdirun).

Onu yaratan, elbette tekrar diriltmeye de kadirdir.— Ü.Şimşek

86:8

يَوْمَ تُبْلَى السَّرَٓائِرُۙ ٩

Yevme tubles serâir(serâiru).

Bütün gizliliklerin ortaya serildiği gün,— Ü.Şimşek

86:9

فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍۜ ٠١

Femâ lehu min kuvvetin ve lâ nâsır(nâsırın).

İnsanın ne bir gücü olur, ne yardımcısı.— Ü.Şimşek

86:10

وَالسَّمَٓاءِ ذَاتِ الرَّجْعِۙ ١١

Ves semâi zâtir rec’(rec’ı).

And olsun dönüşlü göğe,— Ü.Şimşek

86:11

وَالْاَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِۙ ٢١

Vel ardı zâtis sad’(sad’ı).

Ve yarıklarla dolu yere:— Ü.Şimşek

86:12

اِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌۙ ٣١

İnnehu le kavlun fasl(faslun).

Bu Kur'ân, hiç şüphesiz, hak ile bâtılı ayırt eden sözdür.— Ü.Şimşek

86:13

وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِۜ ٤١

Ve mâ huve bil hezl(hezli).

O şaka değildir.— Ü.Şimşek

86:14

اِنَّهُمْ يَك۪يدُونَ كَيْداًۙ ٥١

İnnehum yekîdûne keydâ(keyden).

Onlar tuzak kurup duruyorlar.— Ü.Şimşek

86:15

وَاَ‌ك۪يدُ كَيْداًۚ ٦١

Ve ekîdu keydâ(keyden).

Ben de onların tuzaklarına karşı tuzak kuruyorum.— Ü.Şimşek

86:16

فَمَهِّلِ الْـكَافِر۪ينَ اَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً ٧١

Fe mehhilil kâfirîne emhilhum ruveydâ(ruveyden).

Onun için sen o kâfirlere mühlet ver; bir süre onları kendi hallerine bırak.— Ü.Şimşek

86:17

Tarık

Not Ekle