Vakıa Suresi

1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ ١

İzâ ve kaatil vâkıah(vâkıatu).

O gerçek hadise gerçekleştiğinde,— Ü.Şimşek

56:1

2

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ ٢

Leyse li vak’atihâ kâzibeh(kâzibetun).

Onun vukuunu yalanlayacak kimse olmaz.— Ü.Şimşek

56:2

3

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ ٣

Hâfidatun râfiah(râfiatun).

O kimini alçaltır, kimini yüceltir.— Ü.Şimşek

56:3

4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ ٤

İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).

Yer şiddetle sarsıldığında,— Ü.Şimşek

56:4

5

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ ٥

Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).

Dağlar paramparça olduğunda,— Ü.Şimşek

56:5

6

فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ ٦

Fe kânet hebâen mun bessâ(bessen).

Toz olup uçuştuğunda,— Ü.Şimşek

56:6

7

وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ ٧

Ve kuntum ezvâcen selâseh(selâseten).

Siz üç sınıfa ayrılmışsınızdır.— Ü.Şimşek

56:7

8

فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨

Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti.

Ashab-ı Yemin ki ne mutlu kimselerdir.— Ü.Şimşek

56:8

9

وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩

Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emeti.

Ashab-ı Şimal ki ne bedbaht kimselerdir.— Ü.Şimşek

56:9

10

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ ٠١

Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).

Öne geçenler de hepsinden ileridir.— Ü.Şimşek

56:10

11

اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ ١١

Ulâikel mukarrebûn(mukarrebûne).

İşte onlar Allah katında yakınlık sahibidirler.— Ü.Şimşek

56:11

12

ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِ ٢١

Fî cennâtin naîm(naîmi).

Nimetlerle dolu Cennetlerdedirler.— Ü.Şimşek

56:12

13

ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ ٣١

Sulletun minel evvelîn(evvelîne).

Onların birçoğu öncekilerdendir.— Ü.Şimşek

56:13

14

وَقَل۪يلٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ ٤١

Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).

Birazı da sonrakilerdendir.— Ü.Şimşek

56:14

15

عَلٰى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍۙ ٥١

Alâ sururin mevdûnetin.

Mücevheratla süslü tahtlar üzerindedirler.— Ü.Şimşek

56:15

16

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِل۪ينَ ٦١

Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).

Onlara kurulmuş, karşılıklı oturmaktadırlar.— Ü.Şimşek

56:16

17

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۙ ٧١

Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).

Etraflarında hiç yaşlanmayan çocuklar dolaşır:— Ü.Şimşek

56:17

18

بِاَكْوَابٍ وَاَبَار۪يقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ ٨١

Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).

Pınarlardan doldurulmuş testiler, ibrikler, kadehlerle.— Ü.Şimşek

56:18

19

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَۙ ٩١

Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).

O şaraptan ne başları ağrır, ne sarhoş olurlar.— Ü.Şimşek

56:19

20

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَۙ ٠٢

Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).

Ve beğendikleri meyvelerle,— Ü.Şimşek

56:20

21

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَۜ ١٢

Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Ve canlarının çektiği kuş etleriyle.— Ü.Şimşek

56:21

22

وَحُورٌ ع۪ينٌۙ ٢٢

Ve hûrun înun.

Bir de güzel gözlü eşler vardır:— Ü.Şimşek

56:22

23

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ۬ الْمَكْنُونِۚ ٣٢

Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).

Saklı inciler gibi.— Ü.Şimşek

56:23

24

جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٤٢

Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).

Bütün bunlar, onların yaptıklarına bir ödüldür.— Ü.Şimşek

56:24

25

لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْواً وَلَا تَأْث۪يماًۙ ٥٢

Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).

Orada boş veya günah bir söz işitmezler.— Ü.Şimşek

56:25

26

اِلَّا ق۪يلاً سَلَاماً سَلَاماً ٦٢

İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).

İşittikleri hep esenlik, hep esenliktir.— Ü.Şimşek

56:26

27

وَاَصْحَابُ الْيَم۪ينِ مَٓا اَصْحَابُ الْيَم۪ينِۜ ٧٢

Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).

Ashab-ı Yemin ki ne mutlu kimselerdir.— Ü.Şimşek

56:27

28

ف۪ي سِدْرٍ مَخْضُودٍۙ ٨٢

Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).

Dikensiz ağaçlar,— Ü.Şimşek

56:28

29

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍۙ ٩٢

Ve talhın mendûd(mendûdin).

Salkımlarla dolu muz ağaçları arasındadırlar.— Ü.Şimşek

56:29

30

وَظِلٍّ مَمْدُودٍۙ ٠٣

Ve zıllin memdûd(memdûdin).

Sürekli gölgeler altında,— Ü.Şimşek

56:30

Vakıa

Not Ekle