Şuara Suresi

1

طٰسٓمٓۜ ١

Tâ, sin, mim.

Ta, sin, mim— B. Atalay

26:1

2

تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ الْمُب۪ينِ ٢

Tilke âyâtul kitâbil mubîn(mubîni).

Bu açık olan kitabın âyetleridir— B. Atalay

26:2

3

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ اَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِن۪ينَ ٣

Lealleke bâhıun nefseke ellâ yekûnû mu’minîn(mu’minîne).

İnanmamış olmaları yüzünden, yazık sen kendini yok mu edesin?— B. Atalay

26:3

4

اِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَٓاءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِع۪ينَ ٤

İn neşe’ nunezzil aleyhim mines semâi âyeten fe zallet a’nâkuhum lehâ hâdıîn(hâdıîne).

İsteseydik onlara gökten belge indirirdik, ona başeğerlerdi— B. Atalay

26:4

5

وَمَا يَأْت۪يهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِض۪ينَ ٥

Ve mâ ye’tîhim min zikrin miner rahmâni muhdesin illâ kânû anhu mu’ridîn(mu’ridîne).

Allahın katından, bir yeni öğüt gelse onlara, ancak ondan yüz dönerler— B. Atalay

26:5

6

فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْت۪يهِمْ اَنْبٰٓؤُ۬ا مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ ٦

Fe kad kezzebû fe seye’tîhim enbâu mâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).

Evet yalanladılar, alay ettikleri şeyin cezaların görecekler— B. Atalay

26:6

7

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْبَتْنَا ف۪يهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَر۪يمٍ ٧

E ve lem yerev ilel ardı kem enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(kerîmin).

Onlar, yeryüzünü görmezler mi ki? Yeryüzünde her çeşit bitkilerin iyisini bitirdik— B. Atalay

26:7

8

اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةًۜ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِن۪ينَ ٨

İnne fî zâlike le âyeh(âyeten), ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

Bunda nice belge var, pek çokları inanmazlar!— B. Atalay

26:8

9

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟ ٩

Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîme).

Senin Tanrın yarlıgayan emredir— B. Atalay

26:9

10

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِم۪ينَۙ ٠١

Ve iz nâdâ rabbuke mûsâ eni’til kavmez zâlimîn(zâlimîne).

Hani Tanrın Musa'ya: «Zalim olan ulusa— B. Atalay

26:10

11

قَوْمَ فِرْعَوْنَۜ اَلَا يَتَّقُونَ ١١

Kavme fir’avn(fir’avne), e lâ yettekûn(yettekûne).

Firavun ile ulusuna gidesin de «Sakınmaz mısınız?» diye söyle demişti»— B. Atalay

26:11

12

قَالَ رَبِّ اِنّ۪ٓي اَخَافُ اَنْ يُكَذِّبُونِۜ ٢١

Kâle rabbi innî ehâfu en yukezzibûn(yukezzibûni).

Musa dedi: «Ey Tanrım ! Korkarım ki beni yalanlayalar— B. Atalay

26:12

13

وَيَض۪يقُ صَدْر۪ي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَان۪ي فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُونَ ٣١

Ve yadîku sadrî ve lâ yentaliku lisânî fe ersil ilâ hârûn(hârûne).

Canım sıkılır, dilim tutulur, kardeşim Harun'u benimle gönder— B. Atalay

26:13

14

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَقْتُلُونِۚ ٤١

Ve lehum aleyye zenbun fe ehâfu en yaktulûn(yaktulûni).

Benim orda bir suçum var, korkarım ki beni öldürürler de!»— B. Atalay

26:14

15

قَالَ كَلَّاۚ فَاذْهَبَا بِاٰيَاتِنَٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ٥١

Kâle kellâ, fezhebâ bi âyâtinâ innâ meakum mustemiûn(mustemiûne).

Allah buyurdu ki: «Öyle değildir, hemen gidin benim belgelerimle, biz sizinle bile işitmekteyiz»— B. Atalay

26:15

16

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَٓا اِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ ٦١

Fe’tiyâ fir’avne fe kûlâ innâ resûlu rabbil âlemîn(âlemîne).

Hemen gidin Firavuna, deyin ki: «Âlemlerin Tanrısından elçiyiz— B. Atalay

26:16

17

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۜ ٧١

En ersil meanâ benî isrâîl(isrâîle).

İsrail oğulların bizimle bırakasın»— B. Atalay

26:17

18

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ ف۪ينَا وَل۪يداً وَلَبِثْتَ ف۪ينَا مِنْ عُمُرِكَ سِن۪ينَ ٨١

Kâle e lem nurabbike fînâ velîden ve lebiste fînâ min umurike sinîn(sinîne).

Firavun dedi ki: «Sen bizim yanımızda, bir çocuk değil miydin? Birçok yıllarını bizde geçirdin— B. Atalay

26:18

19

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّت۪ي فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكَافِر۪ينَ ٩١

Ve fealte fa’letekelletî fealte ve ente minel kâfirîn(kâfirîne).

Sonra, şu yaptığın işleri yaptın, sen iyilik bilmiyorsun !»— B. Atalay

26:19

20

قَالَ فَعَلْتُـهَٓا اِذاً وَاَنَا۬ مِنَ الضَّٓالّ۪ينَۜ ٠٢

Kâle fealtuhâ izen ve ene mined dâllîn(dâllîne).

«Ben onu yaptığımda, doğru yolu bilmezdim— B. Atalay

26:20

21

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ ل۪ي رَبّ۪ي حُكْماً وَجَعَلَن۪ي مِنَ الْمُرْسَل۪ينَ ١٢

Fe ferartu minkum lemmâ hıftukum fe vehebe lî rabbî hukmen ve cealenî minel murselîn(murselîne).

Sizden korkarak kaçtım, Tanrım bana hüküm verdi, peygamberler arasında yer verdi— B. Atalay

26:21

22

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۜ ٢٢

Ve tilke ni’metun temunnuhâ aleyye en abbedte benî isrâîl(isrâîle).

Onu nimet olarak başıma kakıyorsun, İsrail oğullarını sen köle edindin !»— B. Atalay

26:22

23

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَم۪ينَ ٣٢

Kâle fir’avnu ve mâ rabbul âlemîn(âlemîne).

Firavun dedi ki: «Âlemlerin Tanrısı kim?»— B. Atalay

26:23

24

قَالَ رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۜ اِنْ كُنْتُمْ مُوقِن۪ينَ ٤٢

Kâle rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ, in kuntum mûkınîn(mûkınîne).

Musa dedi : «Hem göklerin, hem yerin, hem de ikisinin arasında olanların Tanrısıdır anlarsanız»— B. Atalay

26:24

25

قَالَ لِمَنْ حَوْلَـهُٓ اَلَا تَسْتَمِعُونَ ٥٢

Kâle li men havlehû e lâ testemiûn(testemiûne).

Yanında olanlara Firavun dedi ki: «İşitmiyor musunuz?»— B. Atalay

26:25

26

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَٓائِكُمُ الْاَوَّل۪ينَ ٦٢

Kâle rabbukum ve rabbu âbâikumul evvelîn(evvelîne).

Musa dedi: «Hem sizin Tanrınızdır, hem de sizden önce geçmiş bulunan atalarınızın»— B. Atalay

26:26

27

قَالَ اِنَّ رَسُولَكُمُ الَّـذ۪ٓي اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ٧٢

Kâle inne resûlekumullezî ursile ileykum le mecnûn(mecnûnun).

Firavun dedi ki: «Size gönderilmiş olan peygamber şüphesiz deli !»— B. Atalay

26:27

28

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۜ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ٨٢

Kâle rabbul meşrıkı vel magribi ve mâ beynehumâ, in kuntum ta’kılûn(ta’kılûne).

Musa dedi: «Eğer siz anlarsanız, o hem doğunun, hem batının, hem de arasında bulunanların Tanrısıdır!»— B. Atalay

26:28

29

قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهاً غَيْر۪ي لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُون۪ينَ ٩٢

Kâle leinittehazte ilâhen gayrî le ec’alenneke minel mescûnîn(mescûnîne).

Firavun dedi ki: «Eğer benden özge Tanrı tutarsan, seni zindana korum!»— B. Atalay

26:29

30

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُب۪ينٍ ٠٣

Kâle e ve lev ci’tuke bi şey’in mubîn(mubînin).

Musa dedi: «Eğer sana açık bir belge getirsem de mi?»— B. Atalay

26:30

Şuara

Not Ekle