Hicr Suresi

1

الٓـرٰ۠ تِلْكَ اٰيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْاٰنٍ مُب۪ينٍ ١

Elif lâm râ tilke âyâtul kitâbi ve kur’ânin mubîn(mubînin).

Elif, lâm, râ; işte bunlar kitabın, açık olan Kur'anın âyetleridir— B. Atalay

15:1

2

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِم۪ينَ ٢

Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn(muslimîne).

Kâfir olanlar, çok kez Müslüman olmayı istiyeceklerdir— B. Atalay

15:2

3

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٣

Zerhum ye’kulû ve yetemetteû ve yulhihimul emelu fe sevfe ya’lemûn(ya’lemûne).

Bırakasın onları, yesinler, yaşasınlar, onları avutsun umutları da, yakında bilecekler— B. Atalay

15:3

4

وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ ٤

Ve mâ ehleknâ min karyetin illâ ve lehâ kitâbun ma’lûm(ma’lûmun).

Belli bir günü bulunmadıkça, hiçbir kenti yoketmedik biz— B. Atalay

15:4

5

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ ٥

Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ ve mâ yeste’hırûn(yeste’hırune).

Hiçbir ümmet ecelini aşamaz, geri dahi kalamazlar— B. Atalay

15:5

6

وَقَالُوا يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُونٌۜ ٦

Ve kâlû yâ eyyuhellezî nuzzile aleyhiz zikru inneke le mecnûn(mecnûnun).

Dediler ki: «Ey kendine Kur'an inen ! Delisin sen !— B. Atalay

15:6

7

لَوْ مَا تَأْت۪ينَا بِالْمَلٰٓئِكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ ٧

Lev mâ te’tînâ bil melâiketi in kunte minas sâdıkîn(sâdıkîne).

Eğer gerçeksen bize niçin melekler getirmiyorsun?»— B. Atalay

15:7

8

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰٓئِكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُٓوا اِذاً مُنْظَر۪ينَ ٨

Mâ nunezzilul melâikete illâ bil hakkı ve mâ kânû izen munzarîn(munzarîne).

Bizler ancak, melekleri hakla indirmekteyiz, o zaman, onlar bekletilmezler— B. Atalay

15:8

9

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ٩

İnnâ nahnu nezzelnez zikre ve innâ lehu le hâfizûn(hâfizûne).

Kur'anı biz indirdik, yine onu, herhalde biz saklarız— B. Atalay

15:9

10

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ ف۪ي شِيَعِ الْاَوَّل۪ينَ ٠١

Ve le kad erselnâ min kablike fî şiyaıl evvelîn(evvelîne).

Senden önce, geçen eski uluslara da elçi göndermiş idik— B. Atalay

15:10

11

وَمَا يَأْت۪يهِمْ مِنْ رَسُولٍ اِلَّا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ ١١

Ve mâ ye’tîhim min resûlin illâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).

Bir peygamber gelmedi ki, onunla ancak alay ederlerdi— B. Atalay

15:11

12

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهُ ف۪ي قُلُوبِ الْمُجْرِم۪ينَۙ ٢١

Kezâlike neslukuhu fî kulûbil mucrimîn(mucrimîne).

İşte böyle günahlılar gönlüne, alayı yerleştirdik— B. Atalay

15:12

13

لَا يُؤْمِنُونَ بِه۪ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّل۪ينَ ٣١

Lâ yu’minûne bihî ve kad halet sunnetul evvelîn(evvelîne).

O'na inanmıyorlar, oysaki, göz önünde eskilerin yolları— B. Atalay

15:13

14

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَاباً مِنَ السَّمَٓاءِ فَظَلُّوا ف۪يهِ يَعْرُجُونَۙ ٤١

Ve lev fetahnâ aleyhim bâben mines semâi fe zallû fîhi ya’rucûn(ya’rucûne).

Onlara gökten bir kapı açsaydık, onlar da çıksalardı— B. Atalay

15:14

15

لَقَالُٓوا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ۟ ٥١

Le kâlû innemâ sukkiret ebsârunâ bel nahnu kavmun meshûrûn(meshûrûne).

Yine diyeceklerdi ki: «Gözlerimiz bağlandı, hayır, bizler büyülendik!»— B. Atalay

15:15

16

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَٓاءِ بُرُوجاً وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِر۪ينَۙ ٦١

Ve le kad cealnâ fis semâi burûcen ve zeyyennâhâ lin nâzırîn(nâzırîne).

Gökte burçlar yapıp, görenlerçin bezedik— B. Atalay

15:16

17

وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۙ ٧١

Ve hafıznâhâ min kulli şeytânin recîm(recîmin).

Kovulan her şeytandan, koruduk onu— B. Atalay

15:17

18

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُب۪ينٌ ٨١

İllâ menisterakas sem’a fe etbeahu şihâbun mubîn(mubînun).

Kulaktan çalmak isteyeni de, parlak yalınlı ateş kovalar— B. Atalay

15:18

19

وَالْاَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَاَلْقَيْنَا ف۪يهَا رَوَاسِيَ وَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ ٩١

Vel arda medednâhâ ve elkaynâ fîhâ revâsiye ve enbetnâ fîhâ min kulli şey’in mevzûn(mevzûnin).

Yeryüzünü yayarak, üstünde dağları yerleştirmişiz, ölçülü olarak her bir şeyi bitirdik— B. Atalay

15:19

20

وَجَعَلْنَا لَكُمْ ف۪يهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِق۪ينَ ٠٢

Ve cealnâ lekum fîhâ meâyişe ve men lestum lehu bi râzıkîn(râzıkîne).

Hem sizlere, hem de sizin azığını vermediğiniz kimseye orda geçimler verdik— B. Atalay

15:20

21

وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَٓائِنُهُۘ وَمَا نُنَزِّلُـهُٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ ١٢

Ve in min şey’in illâ indenâ hazâinuhu ve mâ nunezziluhû illâ bi kaderin ma’lûm(ma’lûmin).

Katımızda, hazneleri olmayan hiçbir nesne yoktur , ancak, belli bir ölçüde veririz onu— B. Atalay

15:21

22

وَاَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِـحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَاَسْقَيْنَاكُمُوهُۚ وَمَٓا اَنْتُمْ لَهُ بِخَازِن۪ينَ ٢٢

Ve erselner riyâha levâkıha fe enzelnâ mines semâi mâen fe eskaynâkumûh(eskaynâkumûhu), ve mâ entum lehu bi hâzinîn(hâzinîne).

Göndererek can verici yelleri, gökten yağmur indirdik, sizi onunla suvardık; onun toplayıcısı değilsiniz siz— B. Atalay

15:22

23

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْـي۪ وَنُم۪يتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ ٣٢

Ve innâ le nahnu nuhyî ve numîtu ve nahnul vârisûn(vârisûne).

Ancak biz diriltiriz, biz öldürürüz, biz kalırız !— B. Atalay

15:23

24

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِم۪ينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِر۪ينَ ٤٢

Ve le kad alimnel mustakdimîne minkum ve le kad alimnel muste’hırîn(muste’hırîne).

Evet, biz biliriz içinizden ileri gidenleri, geri kalanları da— B. Atalay

15:24

25

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۜ اِنَّهُ حَك۪يمٌ عَل۪يمٌ۟ ٥٢

Ve inne rabbeke huve yahşuruhum, innehu hakîmun alîm(alîmun).

Senin Tanrın toplayacak onları, o bilgedir, o bilir— B. Atalay

15:25

26

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَأٍ مَسْنُونٍۚ ٦٢

Ve le kad halaknel insâne min salsâlin min hamein mesnûn(mesnûnin).

İnsanı yarattık kuru balçıktan, biçime sokulmuş kara balçıktan— B. Atalay

15:26

27

وَالْجَٓانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ ٧٢

Vel cânne halaknâhu min kablu min nâris semûm(semûmi).

Daha önce cinleri de, dumanı yok ateşten— B. Atalay

15:27

28

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰٓئِكَةِ اِنّ۪ي خَالِقٌ بَشَراً مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَأٍ مَسْنُونٍ ٨٢

Ve iz kâle rabbuke lil melâiketi innî hâlikun beşeren min salsâlin min hamein mesnûn(mesnûnin).

Hani Tanrın meleklere «Biçimlenmiş, kara, kuru balçıktan insan yaratacağım— B. Atalay

15:28

29

فَاِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ ف۪يهِ مِنْ رُوح۪ي فَقَعُوا لَهُ سَاجِد۪ينَ ٩٢

Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fekaû lehu sâcidîn(sâcidîne).

İmdi onu düzeyleyip, ruhundan üfleyince, hemen secdeye varın!» demiş idi ya— B. Atalay

15:29

30

فَسَجَدَ الْمَلٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُونَۙ ٠٣

Fe secedel melâiketu kulluhum ecmaûn(ecmaûne).

Bütün melekler, hemen secde ettiler— B. Atalay

15:30

Hicr

Not Ekle