Leyl Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ ١

Vel leyli izâ yagşâ.

Kararıp ortalığı bürüdüğü zaman geceye andolsun!— Ö.Öngüt

92:1

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ ٢

Ven nehâri izâ tecellâ.

Açılıp ağardığı zaman gündüze andolsun!— Ö.Öngüt

92:2

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ ٣

Ve mâ halâkaz zekera vel unsâ.

Erkeği ve dişiyi yaratana andolsun ki:— Ö.Öngüt

92:3

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۜ ٤

İnne sa’yekum le şettâ.

Ey insanlar! Doğrusu sizin çalışmalarınız çeşit çeşittir.— Ö.Öngüt

92:4

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ ٥

Fe emmâ men a’tâ vettekâ.

Kim ki verir, (mâsiyetten sakınır) Allah'tan korkarsa,— Ö.Öngüt

92:5

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ ٦

Ve saddeka bil husnâ.

Ve o en güzeli (Kelime-i tevhid'i) tasdik ederse,— Ö.Öngüt

92:6

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرٰىۜ ٧

Fe senuyessiruhu lil yusrâ.

Biz de ona kolay olanı hazırlarız, (hayra karşı tatlı bir arzu veririz).— Ö.Öngüt

92:7

وَاَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ ٨

Ve emmâ men bahıle vestagnâ.

Fakat kim de cimrilik edip, inâyet-i ilâhîden kendisini müstağnî görürse,— Ö.Öngüt

92:8

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ ٩

Ve kezzebe bil husnâ.

O güzel kelimeyi tekzip eder, yalanlarsa,— Ö.Öngüt

92:9

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرٰىۜ ٠١

Fe senuyessiruhu lil usrâ.

Biz de ona en güç olanı kolaylaştırırız, (hayra karşı bir isteksizlik veririz).— Ö.Öngüt

92:10

وَمَا يُغْن۪ي عَنْهُ مَالُـهُٓ اِذَا تَرَدّٰىۜ ١١

Ve mâ yugnî anhu mâluhû izâ tereddâ.

Çukura yuvarlandığı zaman malı ona hiçbir fayda sağlamaz.— Ö.Öngüt

92:11

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۘ ٢١

İnne aleynâ lel hudâ.

Doğru yola iletmek sadece bizim işimizdir.— Ö.Öngüt

92:12

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُو۫لٰى ٣١

Ve inne lenâ lel âhırete vel ûlâ.

Şüphesiz ki son da ilk de (ahiret de dünya da) bizimdir.— Ö.Öngüt

92:13

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَاراً تَلَظّٰىۚ ٤١

Fe enzertukum nâren telezzâ.

Ben sizi alevler saçan bir ateşe karşı uyardım.— Ö.Öngüt

92:14

لَا يَصْلٰيهَٓا اِلَّا الْاَشْقٰىۙ ٥١

Lâ yaslâhâ illel eşkâ.

O ateşe ancak bedbaht kimse girer.— Ö.Öngüt

92:15

اَلَّذ۪ي كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۜ ٦١

Ellezî kezzebe ve tevellâ.

Yalanlayan ve yüz çeviren.— Ö.Öngüt

92:16

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقٰىۙ ٧١

Ve seyucennebuhel etkâ.

O en muttaki olan kimse ondan uzak tutulur.— Ö.Öngüt

92:17

اَلَّذ۪ي يُؤْت۪ي مَالَهُ يَتَزَكّٰىۚ ٨١

Ellezî yu’tî mâ lehu yetezekkâ.

O ki temizlenip arınmak üzere malını hayra verir.— Ö.Öngüt

92:18

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰىۙ ٩١

Ve mâ li ehadin indehu min ni'metin tuczâ.

Onda hiç kimseye verilecek bir minnet borcu yoktur.— Ö.Öngüt

92:19

اِلَّا ابْتِغَٓاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ ٠٢

İllebtigâe vechi rabbihil a’lâ.

(Verdiğini) yüce Rabbinin rızâsını kazanmak için verir.— Ö.Öngüt

92:20

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ١٢

Ve le sevfe yerdâ.

Yakında kendisi de (Allah'ın verdiği nimetle) râzı olacaktır.— Ö.Öngüt

92:21

Leyl

Not Ekle