Kıyame Suresi

1

لَٓا اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ ١

Lâ uksimu bi yevmil kıyâmeh(kıyâmeti).

Kıyamet gününe andolsun!— Ö.Öngüt

75:1

2

وَلَٓا اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ٢

Ve lâ uksimu bin nefsil levvâmeh(levvâmeti).

Kendisini alabildiğine kınayan nefse andolsun!— Ö.Öngüt

75:2

3

اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُۜ ٣

E yahsebul insânu ellen necmea ızâ meh(mehu).

İnsan, kemiklerini toplayamayacağımızı mı sanıyor?— Ö.Öngüt

75:3

4

بَلٰى قَادِر۪ينَ عَلٰٓى اَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ٤

Belâ kâdirîne alâ en nusevviye benâ neh(nehu).

Evet, biz onun parmak uçlarını bile derleyip eski haline getirmeye kâdiriz.— Ö.Öngüt

75:4

5

بَلْ يُر۪يدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهُۚ ٥

Bel yurîdul insânu li yefcure emâmeh(emâmehu).

Fakat insan, ileriye doğru devamlı suç işlemek (ömrünü günahla geçirmek) ister.— Ö.Öngüt

75:5

6

يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِۜ ٦

Yes’elu eyyâne yevmul kıyâmeh(kıyâmeti).

"Kıyamet günü ne zamanmış?" diye sorar.— Ö.Öngüt

75:6

7

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ ٧

Fe izâ berikal basar(basaru).

Göz kamaştığı,— Ö.Öngüt

75:7

8

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ ٨

Ve hasefel kamer(kameru).

Ay tutulduğu,— Ö.Öngüt

75:8

9

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ ٩

Ve cumiaş şemsu vel kamer(kameru).

Güneşle ay bir araya getirildiği zaman!— Ö.Öngüt

75:9

10

يَقُولُ الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّۚ ٠١

Yekûlul insânu yevme izin eynel meferr(meferru).

İşte o gün insan: "Kaçacak yer neresi?" der.— Ö.Öngüt

75:10

11

كَلَّا لَا وَزَرَۚ ١١

Kellâ lâ vezer(vezere).

Hayır hayır!. . Sığınılacak bir yer yoktur!— Ö.Öngüt

75:11

12

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍۨ الْمُسْتَقَرُّۜ ٢١

İlâ rabbike yevme izinil mustekar(mustekarru).

O gün varıp durulacak yer, ancak Rabbinin huzurudur.— Ö.Öngüt

75:12

13

يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَۜ ٣١

Yunebbeul insânu yevme izin bimâ kaddeme ve ahhar(ahhâre).

O gün insana, yaptığı ve yapmayıp geri bıraktığı her şey haber verilir.— Ö.Öngüt

75:13

14

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِه۪ بَص۪يرَةٌۙ ٤١

Belil insânu alâ nefsihî basîreth(basîretun).

İnsan artık kendi kendisinin şâhididir.— Ö.Öngüt

75:14

15

وَلَوْ اَلْقٰى مَعَاذ۪يرَهُۜ ٥١

Ve lev elkâ meâzîreh(meâzîrehu).

İsterse günahlarını örtmek için özürlerini sayıp döksün.— Ö.Öngüt

75:15

16

لَا تُحَرِّكْ بِه۪ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِه۪ۜ ٦١

Lâ tuharrik bihî lisâneke li ta’cele bihî.

Resulüm! Onu hemen ezberlemek için acele ederek dilini kıpırdatma.— Ö.Öngüt

75:16

17

اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْاٰنَهُۚ ٧١

İnne aleynâ cem’ahu ve kur’ânehu.

Şüphesiz ki onu (ezberinde) toplamak ve okutmak bize âittir.— Ö.Öngüt

75:17

18

فَاِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهُۚ ٨١

Fe izâ kara’nâhu fettebi’kur’ânehu.

O halde biz onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy.— Ö.Öngüt

75:18

19

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۜ ٩١

Summe inne aleynâ beyânehu.

Sonra onu açıklamak bize âittir.— Ö.Öngüt

75:19

20

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَۙ ٠٢

Kellâ bel tuhıbbûnel âcileh(âcilete).

Hayır, hayır! Siz çarçabuk geçen dünyayı seviyorsunuz.— Ö.Öngüt

75:20

21

وَتَذَرُونَ الْاٰخِرَةَۜ ١٢

Ve tezerûnel âhıreh(âhirete).

Ve ahireti bırakıyorsunuz.— Ö.Öngüt

75:21

22

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌۙ ٢٢

Vucûhun yevme izin nâdıreh(nâdıretun).

Nice yüzler vardır ki o gün ışıl ışıl parlar.— Ö.Öngüt

75:22

23

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌۚ ٣٢

İlâ rabbihâ nâzıreh(nâziretun).

Rablerine bakarlar.— Ö.Öngüt

75:23

24

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌۙ ٤٢

Ve vucûhun yevme izin bâsireth(bâsiretun).

Nice yüzler de vardır ki o gün asıktır.— Ö.Öngüt

75:24

25

تَظُنُّ اَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۜ ٥٢

Tezunnu en yuf’ale bihâ fâkıreh(fâkıretun).

Bel kemiklerini kıracak bir musibete uğratılacağını sezer.— Ö.Öngüt

75:25

26

كَلَّٓا اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَۙ ٦٢

Kellâ izâ belegatit terâkıy(terâkıye).

Artık gözünüzü açın! Ne zaman ki can köprücük kemiğine dayanır.— Ö.Öngüt

75:26

27

وَق۪يلَ مَنْ۔ رَاقٍۙ ٧٢

Ve kîle men râk(râkın).

"Kim afsun yapar, bunu kim tedavi eder?" denir.— Ö.Öngüt

75:27

28

وَظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُۙ ٨٢

Ve zanne ennehul firâk(firâku).

Ve kendisi de bunun gerçek bir ayrılış olduğunu anlar.— Ö.Öngüt

75:28

29

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِۙ ٩٢

Velteffetis sâku bis sâk(sâkı).

Ve bacak bacağa dolaşır.— Ö.Öngüt

75:29

30

اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍۨ الْمَسَاقُۜ‌۟ ٠٣

İlâ rabbike yevme izinil mesâk(mesâku).

İşte o gün sevk Rabbinedir.— Ö.Öngüt

75:30

Kıyame

Not Ekle