Şems Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ ١

Veş şemsi ve duhâhâ.

Andolsun güneşe ve ışığına.— A.Gölpınarlı

91:1

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ ٢

Vel kameri izâ telâhâ.

Ve ondan ışık aldığı, ardına düşüp seyrettiği zaman aya.— A.Gölpınarlı

91:2

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ ٣

Ven nehâri izâ cellâhâ.

Ve ışıdığı zaman güne.— A.Gölpınarlı

91:3

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ ٤

Vel leyli izâ yagşâhâ.

Ve kapladığı zaman geceye.— A.Gölpınarlı

91:4

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ ٥

Ves semâi ve mâ benâhâ.

Ve göğe ve onu kurana.— A.Gölpınarlı

91:5

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ ٦

Vel ardı ve mâ tahâhâ.

Ve yere ve onu döşeyene.— A.Gölpınarlı

91:6

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ ٧

Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.

Ve cana ve âzasını düzüp koşana.— A.Gölpınarlı

91:7

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ ٨

Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.

Derken ona kötülüğünü de, çekinmesini de ilham etmiştir.— A.Gölpınarlı

91:8

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ ٩

Kad efleha men zekkâhâ.

Andolsun ki kim, özünü iyice temizlemişse kurtulmuştur, murâdına ermiştir.— A.Gölpınarlı

91:9

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ ٠١

Ve kad hâbe men dessâhâ.

Ve andolsun ki kim, özünü kirletmiş, kötülüğe gömmüşse ziyana girmiştir.— A.Gölpınarlı

91:10

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوٰيهَاۙۖ ١١

Kezzebet semûdu bi tagvâhâ.

Semûd, azgınlığıyle yalanlamıştı.— A.Gölpınarlı

91:11

اِذِ انْبَعَثَ اَشْقٰيهَاۙۖ ٢١

İzin baase eşkâhâ.

O zaman ki en bahtsızları atılmıştı da.— A.Gölpınarlı

91:12

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰيهَا۠ ٣١

Fe kâle lehum resûlullâhi nâkatallâhi ve sukyâhâ.

Derken Allah'ın Peygamberi, bu demişti onlara, Allah'ın dişi devesi, çekinin ondan ve suvarılmasından.— A.Gölpınarlı

91:13

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَاۙۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوّٰيهَاۙۖ ٤١

Fe kezzebûhu fe akarûhâ fe demdeme aleyhim rabbuhum bi zenbihim fe sevvâhâ.

Derken yalanlamışlardı onu da ayaklarını kesip öldürmüşlerdi deveyi, derken Rableri de suçları yüzünden onları helâk etmişti de orasını düzleyivermişti.— A.Gölpınarlı

91:14

وَلَا يَخَافُ عُقْبٰيهَا ٥١

Ve lâ yehâfu ukbâhâ.

Bu işin sonundan korkmazdı ki.— A.Gölpınarlı

91:15

Şems

Not Ekle