Abese Suresi

1

عَبَسَ وَتَوَلّٰىۙ ١

Abese ve tevellâ.

(Peygamber) Yüzünü ekşitti ve döndü.— E.H.Yazır (S-2)

80:1

2

اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىۜ ٢

En câehul a’mâ.

Kendisine âmâ geldi, diye.— E.H.Yazır (S-2)

80:2

3

وَمَا يُدْر۪يكَ لَعَلَّهُ يَزَّكّٰىۙ ٣

Ve mâ yudrîke leallehu yezzekkâ.

Ne bilirsin, belki o temizlenecek?— E.H.Yazır (S-2)

80:3

4

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۜ ٤

Ev yezzekkeru fe tenfeahuz zikrâ.

Veya öğüt belleyecek de öğüt ona fayda verecek.— E.H.Yazır (S-2)

80:4

5

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ ٥

Emmâ menistagnâ.

Ama buna ihtiyaç hissetmeyene gelince,— E.H.Yazır (S-2)

80:5

6

فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّٰىۜ ٦

Fe ente lehu tesaddâ.

Sen ona yöneliyorsun.— E.H.Yazır (S-2)

80:6

7

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۜ ٧

Ve mâ aleyke ellâ yezzekkâ.

Onun temizlenmemesinden sana ne?— E.H.Yazır (S-2)

80:7

8

وَاَمَّا مَنْ جَٓاءَكَ يَسْعٰىۙ ٨

Ve emmâ men câeke yes’â.

Ama sana can atarak gelen,— E.H.Yazır (S-2)

80:8

9

وَهُوَ يَخْشٰىۙ ٩

Ve huve yahşâ.

Allah'tan korkarak gelmişken,— E.H.Yazır (S-2)

80:9

10

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ ٠١

Fe ente anhu telehhâ.

Sen onunla ilgilenmiyorsun.— E.H.Yazır (S-2)

80:10

11

كَلَّٓا اِنَّهَا تَذْكِرَةٌۚ ١١

Kellâ innehâ tezkirah(tezkiratun).

Hayır hayır, sakın. Çünkü o Kur'ân bir öğüttür.— E.H.Yazır (S-2)

80:11

12

فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۢ ٢١

Fe men şâe zekerah(zekerahu).

Artık dileyen onu düşünür.— E.H.Yazır (S-2)

80:12

13

ف۪ي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍۙ ٣١

Fî suhufin mukerrameh(mukerrametin).

O, değerli sahifelerdedir.— E.H.Yazır (S-2)

80:13

14

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍۙ ٤١

Merfûatin mutahherah(mutahheratin).

Yüksek tutulan tertemiz sahifelerde.— E.H.Yazır (S-2)

80:14

15

بِاَيْد۪ي سَفَرَةٍۙ ٥١

Bi eydî seferah(seferatin).

Yazıcıların ellerindedir,— E.H.Yazır (S-2)

80:15

16

كِرَامٍ بَرَرَةٍۜ ٦١

Kirâmin berarah(beraratin).

Değerli, iyi yazıcıların.— E.H.Yazır (S-2)

80:16

17

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُۜ ٧١

Kutilel insânu mâ ekferah(ekferahu).

O kahrolası insan, ne nankör şey.— E.H.Yazır (S-2)

80:17

18

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُۜ ٨١

Min eyyi şey’in halakah(halakahu).

O yaratan onu hangi şeyden yarattı?— E.H.Yazır (S-2)

80:18

19

مِنْ نُطْفَةٍۜ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُۙ ٩١

Min nutfeh(nutfetin), halakahu fe kadderah(kadderahu).

Bir damla sudan, onu yarattı da biçime koydu.— E.H.Yazır (S-2)

80:19

20

ثُمَّ السَّب۪يلَ يَسَّرَهُۙ ٠٢

Summes sebîle yesserah(yesserahu).

Sonra ona yolunu kolaylaştırdı.— E.H.Yazır (S-2)

80:20

21

ثُمَّ اَمَاتَهُ فَاَقْبَرَهُۙ ١٢

Summe emâtehu fe akberah(akberahu).

Sonra onu öldürdü de kabre koydurdu.— E.H.Yazır (S-2)

80:21

22

ثُمَّ اِذَا شَٓاءَ اَنْشَرَهُۜ ٢٢

Summe izâ şâe enşerah(enşerahu).

Sonra dilediği vakit onu tekrar diriltir.— E.H.Yazır (S-2)

80:22

23

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَٓا اَمَرَهُۜ ٣٢

Kellâ lemmâ yakdı mâ emerah(emerahu).

Hayır hayır, doğrusu o, hiç Allah'ın emrini tam yerine getirmedi,— E.H.Yazır (S-2)

80:23

24

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِه۪ۙ ٤٢

Felyanzuril insânu ilâ taâmih(taâmihî).

Bir de o insan yiyeceğine baksın.— E.H.Yazır (S-2)

80:24

25

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَباًّۙ ٥٢

Ennâ sabebnel mâe sabbâ(sabben).

Biz o suyu bol bol döktük.— E.H.Yazır (S-2)

80:25

26

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقاًّۙ ٦٢

Summe şekaknel arda şakkâ(şakkan).

Sonra toprağı nasıl da yardık.— E.H.Yazır (S-2)

80:26

27

فَاَنْبَتْنَا ف۪يهَا حَباًّۙ ٧٢

Fe enbetnâ fîhâ habbâ(habben).

Bu suretle orada ekinler bitirdik.— E.H.Yazır (S-2)

80:27

28

وَعِنَباً وَقَضْباًۙ ٨٢

Ve ineben ve kadbâ(kadben).

Üzümler, yoncalar,— E.H.Yazır (S-2)

80:28

29

وَزَيْتُوناً وَنَخْلاًۙ ٩٢

Ve zeytûnen ve nahlâ(nahlen).

Zeytinlikler, hurmalıklar,— E.H.Yazır (S-2)

80:29

30

وَحَدَٓائِقَ غُلْباًۙ ٠٣

Ve hadâika gulbâ(gulben).

İri ve sık ağaçlı bahçeler,— E.H.Yazır (S-2)

80:30

Abese

Not Ekle