Vakıa Suresi

1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ ١

İzâ ve kaatil vâkıah(vâkıatu).

Olacak vak'a olduğu zaman— E.H.Yazır (S-2)

56:1

2

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌۢ ٢

Leyse li vak’atihâ kâzibeh(kâzibetun).

Onun oluşunu yalanlayacak kimse yoktur.— E.H.Yazır (S-2)

56:2

3

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌۙ ٣

Hâfidatun râfiah(râfiatun).

O, alçaltıcıdır, yükselticidir.— E.H.Yazır (S-2)

56:3

4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجاًّۙ ٤

İzâ ruccetil ardu reccâ(reccen).

Yer şiddetle sarsıldığı— E.H.Yazır (S-2)

56:4

5

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَساًّۙ ٥

Ve bussetil cibâlu bessâ(bessen).

Dağlar serpildikçe serpildiği— E.H.Yazır (S-2)

56:5

6

فَكَانَتْ هَبَٓاءً مُنْبَثاًّۙ ٦

Fe kânet hebâen mun bessâ(bessen).

Dağılıp toz duman haline geldiği— E.H.Yazır (S-2)

56:6

7

وَكُنْتُمْ اَزْوَاجاً ثَلٰثَةًۜ ٧

Ve kuntum ezvâcen selâseh(selâseten).

Ve sizler üç sınıf olduğunuz zaman— E.H.Yazır (S-2)

56:7

8

فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِۜ ٨

Fe ashâbul meymeneti mâ ashâbul meymeneti.

Sağın adamları (var ya) ne mutludurlar onlar!— E.H.Yazır (S-2)

56:8

9

وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِۜ ٩

Ve ashâbul meş'emeti mâ ashâbul meş’emeti.

Solun adamları ise ne uğursuzdurlar onlar!— E.H.Yazır (S-2)

56:9

10

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ ٠١

Ves sâbikûnes sâbikûn(sâbikûne).

Önde olanlar (var ya), onlar öncüdürler.— E.H.Yazır (S-2)

56:10

11

اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ ١١

Ulâikel mukarrebûn(mukarrebûne).

İşte o yaklaştırılanlar,— E.H.Yazır (S-2)

56:11

12

ف۪ي جَنَّاتِ النَّع۪يمِ ٢١

Fî cennâtin naîm(naîmi).

Nimet cennetlerindedirler.— E.H.Yazır (S-2)

56:12

13

ثُلَّةٌ مِنَ الْاَوَّل۪ينَۙ ٣١

Sulletun minel evvelîn(evvelîne).

Çoğu önceki ümmetlerden,— E.H.Yazır (S-2)

56:13

14

وَقَل۪يلٌ مِنَ الْاٰخِر۪ينَۜ ٤١

Ve kalîlun minel âhirîn(âhirîne).

Birazı da sonrakilerden.— E.H.Yazır (S-2)

56:14

15

عَلٰى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍۙ ٥١

Alâ sururin mevdûnetin.

(Onlar) cevherlerle işlenmiş tahtlar üzerindedirler.— E.H.Yazır (S-2)

56:15

16

مُتَّكِـ۪ٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِل۪ينَ ٦١

Muttekiîne aleyhâ mutekâbilîn(mutekâbilîne).

Karşılıklı olarak onların üzerinde yaslanırlar.— E.H.Yazır (S-2)

56:16

17

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۙ ٧١

Yetûfu aleyhim vildânun muhalledûn(muhalledûne).

Çevrelerinde, ölümsüzlüğe ulaşmış gençler dolaşırlar.— E.H.Yazır (S-2)

56:17

18

بِاَكْوَابٍ وَاَبَار۪يقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَع۪ينٍۙ ٨١

Bi ekvâbin ve ebârîka ve ke’sin min maîn(maînin).

Kaynağından doldurulmuş, testiler, ibrikler ve kadehlerle.— E.H.Yazır (S-2)

56:18

19

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَۙ ٩١

Lâ yusaddeûne anhâ ve lâ yunzifûn(yunzifûne).

Ondan ne başları ağrıtılır, ne de akılları giderilir.— E.H.Yazır (S-2)

56:19

20

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَۙ ٠٢

Ve fâkihetin mimmâ yetehayyerûn(yetehayyerûne).

Beğendikleri meyvalar,— E.H.Yazır (S-2)

56:20

21

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَۜ ١٢

Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).

Canlarının çektiği kuş etleri,— E.H.Yazır (S-2)

56:21

22

وَحُورٌ ع۪ينٌۙ ٢٢

Ve hûrun înun.

İri gözlü hûriler,— E.H.Yazır (S-2)

56:22

23

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ۬ الْمَكْنُونِۚ ٣٢

Ke emsâlil lu’luil meknûn(meknûni).

Saklı inciler gibi,— E.H.Yazır (S-2)

56:23

24

جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٤٢

Cezâen bi mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).

Yaptıklarına karşılık olarak verilir.— E.H.Yazır (S-2)

56:24

25

لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْواً وَلَا تَأْث۪يماًۙ ٥٢

Lâ yesmeûne fîhâ lagven ve lâ te’sîmâ(te’sîmen).

Orada boş bir söz ve günaha sokan bir laf işitmezler.— E.H.Yazır (S-2)

56:25

26

اِلَّا ق۪يلاً سَلَاماً سَلَاماً ٦٢

İllâ kîlen selâmen selâmâ(selâmen).

Duydukları söz, yalnız «selam», «selam» dır.— E.H.Yazır (S-2)

56:26

27

وَاَصْحَابُ الْيَم۪ينِ مَٓا اَصْحَابُ الْيَم۪ينِۜ ٧٢

Ve ashâbul yemîni mâ ashâbul yemîn(yemîni).

Sağın adamları, nedir o sağın adamları!— E.H.Yazır (S-2)

56:27

28

ف۪ي سِدْرٍ مَخْضُودٍۙ ٨٢

Fî sidrin mahdûd(mahdûdin).

Dalbastı kirazlar,— E.H.Yazır (S-2)

56:28

29

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍۙ ٩٢

Ve talhın mendûd(mendûdin).

Meyva dizili muzlar,— E.H.Yazır (S-2)

56:29

30

وَظِلٍّ مَمْدُودٍۙ ٠٣

Ve zıllin memdûd(memdûdin).

Uzamış gölgeler,— E.H.Yazır (S-2)

56:30

Vakıa

Not Ekle