Adını, 4. âyetteki "odalar" anlamına gelen "hucurât" kelimesinden alır. Bu sûrede müminlere bazı görgü kuralları, Peygamber'e ve birbirlerine karşı nasıl davranacakları öğretilmektedir. Medine'de inmiştir. 18 âyettir.
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
Nüzul Zamanı
Surenin, muhtelif zamanlarda nazil olan fakat konu beraberliği ve benzerliği bakımından biraraya toplanmış olan ilahi emir ve hükümleri içine aldığı, hem rivayetlerden, hem de surenin konularından anlaşılmaktadır. Bununla birlikte surenin içindeki emir ve hükümlerin Medine döneminin son zamanlarında nazil olduğu de belli olmaktadır. Mesela 4. ayetle ilgili olarak bütün müfessirler; "Temim kabilesinden gelen heyetin adamlarının, Peygamberimizin mübarek hanımlarının bulunduğu odaların arkasından Peygamberimizi yüksek sesle çağırmaları üzerine nazil olmuştur", demektedirler. Bütün siyer ve İslam tarihi kitapları da bu heyetin gelişini H.9. sene olarak haber vermektedirler. Ve yine surenin 6. ayetinde; Peygamberimiz tarafından zekatlarını toplamak üzere Mustalik oğullarına gönderilen Velid b. Ukbe hakkında indiği birçok hadis rivayetlerinden anlaşılmaktadır. Velid b. Ukbe'nin de Mekke'nin fethi olayında müslüman olduğu kesin olarak bilinmektedir.
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
Surenin Konusu
Surenin konusu; müslümanlara iman sahiplerinin şanına ve adına layık olan edep ve terbiyenin öğretilmesidir. İlk beş ayette; müslümanların Allah ve Peygamberi hakkında gözönünde bulundurmaları gereken edep ve saygı anlatılmaktadır.
Daha sonra her haberin araştırılması, gerçek olup olmadığının soruşturulması, bu yapılmadan harekete geçilmesinin uygun olmayacağı ihtar edilmekte, bir kişi, millet veya kabile hakkında bir haber alınmış ise haber kaynağının sağlam olup delilleriyle incelenmesi gerektiğinin, haber kaynağı olan kişi güvenilir değilse, harekete geçmeden önce haberin kendisinin doğru olup olmadığının iyice incelenmesi gerektiği tavsiye edilmektedir.
Daha sonra, müslümanlardan iki grubun savaşması halinde diğer müslümanların bu konuda tutumlarının nasıl olması gerektiği açıklanmaktadır. Arkasından sosyal hayatı berbat eden ve müslümanlar arasındaki ilişkileri bozup zedeleyen kötülüklerden müslümanların sakınması gerektiğini ısrarla ve te'kitle vurgulayan emirler buyurulmaktadır.
Bir kişiyle alay etmenin, birbirini kötülemenin, birbirine kötü lakablar takmanın, kötü zanlarda bulunmanın, başkalarının durumunu ve hayatlarının gizli yönlerini araştırıp soruşturmanın, insanları arkasından çekiştirmenin -ki bunlar bizatihi günah olan ve toplum düzenini bozan şeylerdir- haram olduğunu teker teker sayarak belirtmektedir.
Bunun ardından; bütün insanlığı felakete sürükleyen, dünya çapında huzursuzluğa sebep olan ırk ve soy imtiyazlarına darbe indirmekte; millet, kabile ve ailelerin şan ve şöhretleriyle öğünmeleri, başkalarını kendilerinden aşağıda görmeleri, kendi üstünlüklerini devam ettirebilmek için diğerlerini çiğnemeleri, dünyayı zulüm ve haksızlıkla dolduran ana sebepler olarak zikrediliyor.
Allah Teala küçücük bir ayette bütün insanların bir tek asıldan yaratıldığını, millet ve kabilelere ayrılmalarının övünmeleri için değil tanınmaları için olduğunu bildirerek ırkçılık pisliğinin kökünü kazımıştır. İnsanın insana ahlak değerleri (takva) dışında bir üstünlüğünün olamayacağını, aksi bir iddianın sağlam bir temeli olmayacağını insan mantığına yerleştirmiştir.
Ve nihayet insanlığa, önemli olanın iman davasının dilde olmayıp, kalblerinde Allah ve Rasûlü'ne sağlam bir iman taşıyarak, ameli olarak Allah'ın emirlerini uygulamaya devam etmek, ihlas ve samimiyetle Allah yolunda canla, malla mücadele etmek olduğu bildirilmekte ve hakiki mü'minlerin bu yolu seçenler olduğu anlatılmaktadır.
Kalble tasdik etmeyip sadece dilleriyle müslüman olduklarını iddia eden, bundan sonra sanki müslüman olmakla başkalarına iyilik yapıp, minnet altında bırakmış gibi davranan insanlara gelince; bu insanlar dünya hayatında müslüman sayılabilir ve toplum düzeni içinde kendilerine müslamanca davranılabilir. Fakat Allah katında onlar asla müslüman değillerdir.
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
49
Odalar · Medine
الحجرات
18
Sure Adı Açıklaması
Adını, 4. âyetteki "odalar" anlamına gelen "hucurât" kelimesinden alır. Bu sûrede müminlere bazı görgü kuralları, Peygamber'e ve birbirlerine karşı nasıl davranacakları öğretilmektedir. Medine'de inmiştir. 18 âyettir.
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
Nüzul Zamanı
Surenin, muhtelif zamanlarda nazil olan fakat konu beraberliği ve benzerliği bakımından biraraya toplanmış olan ilahi emir ve hükümleri içine aldığı, hem rivayetlerden, hem de surenin konularından anlaşılmaktadır. Bununla birlikte surenin içindeki emir ve hükümlerin Medine döneminin son zamanlarında nazil olduğu de belli olmaktadır. Mesela 4. ayetle ilgili olarak bütün müfessirler; "Temim kabilesinden gelen heyetin adamlarının, Peygamberimizin mübarek hanımlarının bulunduğu odaların arkasından Peygamberimizi yüksek sesle çağırmaları üzerine nazil olmuştur", demektedirler. Bütün siyer ve İslam tarihi kitapları da bu heyetin gelişini H.9. sene olarak haber vermektedirler. Ve yine surenin 6. ayetinde; Peygamberimiz tarafından zekatlarını toplamak üzere Mustalik oğullarına gönderilen Velid b. Ukbe hakkında indiği birçok hadis rivayetlerinden anlaşılmaktadır. Velid b. Ukbe'nin de Mekke'nin fethi olayında müslüman olduğu kesin olarak bilinmektedir.
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
Surenin Konusu
Surenin konusu; müslümanlara iman sahiplerinin şanına ve adına layık olan edep ve terbiyenin öğretilmesidir. İlk beş ayette; müslümanların Allah ve Peygamberi hakkında gözönünde bulundurmaları gereken edep ve saygı anlatılmaktadır.
Daha sonra her haberin araştırılması, gerçek olup olmadığının soruşturulması, bu yapılmadan harekete geçilmesinin uygun olmayacağı ihtar edilmekte, bir kişi, millet veya kabile hakkında bir haber alınmış ise haber kaynağının sağlam olup delilleriyle incelenmesi gerektiğinin, haber kaynağı olan kişi güvenilir değilse, harekete geçmeden önce haberin kendisinin doğru olup olmadığının iyice incelenmesi gerektiği tavsiye edilmektedir.
Daha sonra, müslümanlardan iki grubun savaşması halinde diğer müslümanların bu konuda tutumlarının nasıl olması gerektiği açıklanmaktadır. Arkasından sosyal hayatı berbat eden ve müslümanlar arasındaki ilişkileri bozup zedeleyen kötülüklerden müslümanların sakınması gerektiğini ısrarla ve te'kitle vurgulayan emirler buyurulmaktadır.
Bir kişiyle alay etmenin, birbirini kötülemenin, birbirine kötü lakablar takmanın, kötü zanlarda bulunmanın, başkalarının durumunu ve hayatlarının gizli yönlerini araştırıp soruşturmanın, insanları arkasından çekiştirmenin -ki bunlar bizatihi günah olan ve toplum düzenini bozan şeylerdir- haram olduğunu teker teker sayarak belirtmektedir.
Bunun ardından; bütün insanlığı felakete sürükleyen, dünya çapında huzursuzluğa sebep olan ırk ve soy imtiyazlarına darbe indirmekte; millet, kabile ve ailelerin şan ve şöhretleriyle öğünmeleri, başkalarını kendilerinden aşağıda görmeleri, kendi üstünlüklerini devam ettirebilmek için diğerlerini çiğnemeleri, dünyayı zulüm ve haksızlıkla dolduran ana sebepler olarak zikrediliyor.
Allah Teala küçücük bir ayette bütün insanların bir tek asıldan yaratıldığını, millet ve kabilelere ayrılmalarının övünmeleri için değil tanınmaları için olduğunu bildirerek ırkçılık pisliğinin kökünü kazımıştır. İnsanın insana ahlak değerleri (takva) dışında bir üstünlüğünün olamayacağını, aksi bir iddianın sağlam bir temeli olmayacağını insan mantığına yerleştirmiştir.
Ve nihayet insanlığa, önemli olanın iman davasının dilde olmayıp, kalblerinde Allah ve Rasûlü'ne sağlam bir iman taşıyarak, ameli olarak Allah'ın emirlerini uygulamaya devam etmek, ihlas ve samimiyetle Allah yolunda canla, malla mücadele etmek olduğu bildirilmekte ve hakiki mü'minlerin bu yolu seçenler olduğu anlatılmaktadır.
Kalble tasdik etmeyip sadece dilleriyle müslüman olduklarını iddia eden, bundan sonra sanki müslüman olmakla başkalarına iyilik yapıp, minnet altında bırakmış gibi davranan insanlara gelince; bu insanlar dünya hayatında müslüman sayılabilir ve toplum düzeni içinde kendilerine müslamanca davranılabilir. Fakat Allah katında onlar asla müslüman değillerdir.
Ey iman edenler! Allah'ın ve Resulünün huzurunda öne geçmeyin. Allah'tan korkun. Şüphesiz Allah işitendir, bilendir.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
1. "Ey iman edenler Allah ve Rasulunun ününe geçmeyin" Kitap ve sünnetin hilafına öne geçmeyin.252 Veya peygamber Kurban bayramında Kurbanını kesmeden önce Kurbanınızı kesmeyin. Veya onun orucundan önce oruç tutmayın. Bu ayet şüphe günü orucundan nehyetmek için nazil oldu. Manası: Rasulullah'ın size...
1. "Ey iman edenler Allah ve Rasulunun ününe geçmeyin" Kitap ve sünnetin hilafına öne geçmeyin.252 Veya peygamber Kurban bayramında Kurbanını kesmeden önce Kurbanınızı kesmeyin. Veya onun orucundan önce oruç tutmayın. Bu ayet şüphe günü orucundan nehyetmek için nazil oldu. Manası: Rasulullah'ın size emretmediği herhangi bir şeyde onu geçmeyin. "Allah'tan korkun" Onun emrine muhalefet etmekten. "Allah işitendir" Sözlerinizi. "Bilendir" Durumlarınızı.
Ya eyyuhâllezîne âmenû lâ terfeû asvâtekum fevka savtin nebiyyi ve lâ techerû lehu bil kavli ke cehri ba’dıkum li ba’dın en tahbeta a’mâlukum ve entum lâ teş’urûn(teş’urûne).
Ey iman edenler! Seslerinizi Peygamber'in sesinden fazla yükseltmeyin. Birbirinize bağırdığınız gibi, Peygamber'e yüksek sesle bağırmayın. Öyle yaparsanız, siz farkına varmadan amelleriniz boşa gider.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
2. "Ey iman edenler seslerinizi peygamberin sesinin üstünde yükseltmeyin" Bu ayet Sabit b. Kays b. fiemmas hakkında nazil oldu.253 Sesi yüksek olan biriydi. Rasulullah'la konuşurken yüksek sesle konuşurdu. Bu nedenle Rasulullahla konuşulduğunda seslerini kısmakla emrolundular. "Birbirinize barğırdığı...
2. "Ey iman edenler seslerinizi peygamberin sesinin üstünde yükseltmeyin" Bu ayet Sabit b. Kays b. fiemmas hakkında nazil oldu.253 Sesi yüksek olan biriydi. Rasulullah'la konuşurken yüksek sesle konuşurdu. Bu nedenle Rasulullahla konuşulduğunda seslerini kısmakla emrolundular. "Birbirinize barğırdığınız gibi ona sözle bağırmayın" Onu birbirinizin konumuna indirmeyin. Yani: Ey Muhammed demeyin. Fakat ona peygamberlikle sukunet ve saygı ile hitap edin. "Amelleriniz boşa gider" Yani iyiliklerinizin iptal olmaması için. "Sizler hissetmeden" Yani yüksek sesle ona hitap etmek, sesini onun sesi üstünde yükseltmek, amelleri boşa çıkarır. Bu ayet nazil olunca Ebubekir ve Ömer seslerini hemen kıstılar. Ve sanki gizli birine konuşuyorlarmış gibi alçak sesle onunla konuşuyorlardı. Allah bunun üzerine şöyle buyurdu.
İnnellezîne yeguddûne asvâtehum inde resûlillâhi ulâikel lezînemtehanallâhu kulûbehum lit takvâ lehum magfiretun ve ecrun azîm(azîmun).
Allah'ın elçisinin huzurunda seslerini kısanlar, şüphesiz Allah'ın kalplerini takva ile imtihan ettiği kimselerdir. Onlara mağfiret ve büyük bir mükâfat vardır.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
3. "Rasulullah'ın yanında seslerini alçaltanlar, işte Allah'ın kalplerini takva için imtihan ettiği kimseler onlardır" Onları deneyip takva için kalplerini halis yapanlar.
4. "Hücrelerin arkasından sana seslenenler" Bu ayet öğünmek için Rasulullah'ın yanına gelen Temim254 kabilesinden bir gurup hakkında nazil oldu. Kapısının yanına gelip ona: “Ey Muhammed yanımıza çık. Çünkü bizim methimiz süs, zemmimiz de lekedir” dediler. Allah ta şöyle buyurdu. "Onların çoğu akletm...
4. "Hücrelerin arkasından sana seslenenler" Bu ayet öğünmek için Rasulullah'ın yanına gelen Temim254 kabilesinden bir gurup hakkında nazil oldu. Kapısının yanına gelip ona: “Ey Muhammed yanımıza çık. Çünkü bizim methimiz süs, zemmimiz de lekedir” dediler. Allah ta şöyle buyurdu. "Onların çoğu akletmezler" Yani cahildirler. Eğer akletselerdi peygambere karşı öğünmezlerdi.
Ve lev ennehum saberû hattâ tahruce ileyhim le kâne hayren lehum, vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).
Eğer onlar, sen yanlarına çıkıncaya kadar sabretselerdi, elbette kendileri için daha iyi olurdu. Bununla beraber Allah çok bağışlayan, çok merhamet edendir.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
5. "Eğer, sen yanlarına çıkıncaya kadar sabretselerdi, bu onlar için daha hayırlı olurdu" Kapının önünde sana seslenmekle verdikleri eziyetten. "Allah gafur ve rahimdir" Onlardan tevbe edenlere.
Yâ eyyuhâllezîne âmenû in câekum fâsikun bi nebein fe tebeyyenû en tusîbû kavmen bi cehâletin fe tusbihû alâ mâ fealtum nâdimîn(nâdimîne).
Ey iman edenler! Eğer fasıkın biri size bir haber getirirse onun doğruluğunu araştırın. Yoksa bilmeden bir topluluğa sataşırsınız da sonra yaptığınızdan pişman olursunuz.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
6. "Ey iman edenler eğer bir fasık size haber getirirse" Bu ayet Velid b. Utbe hakkında nazil oldu.255 Rasulullah onu bir kavme zekat memuru olarak gönderdi. Onun gittiği bu kavim ile cahiliye döneminden kalma düşmanlıkları vardı. Bunun için onlara gitmekten korktu. Yoldan dönüp Rasulullah'a gelerek...
6. "Ey iman edenler eğer bir fasık size haber getirirse" Bu ayet Velid b. Utbe hakkında nazil oldu.255 Rasulullah onu bir kavme zekat memuru olarak gönderdi. Onun gittiği bu kavim ile cahiliye döneminden kalma düşmanlıkları vardı. Bunun için onlara gitmekten korktu. Yoldan dönüp Rasulullah'a gelerek şöyle dedi: “Onlar zekatı vermekten kaçındılar ve beni öldürmek istediler.” Bunun üzerine şu ayet nazil oldu. "Bir fasık size haber getirirse onu araştırınız" Yani doğru olup olmadığını. "Kötülükte bulunursunuz" Bir kavme sizden bir kötülüğün dokunmaması için. "Bilmeyerek" Çünkü Rasulullah onlarla savaşmak istedi. Ancak onların kendisine itaat ettiği ortaya çıkınca bundan vazgeçti.
Va’lemû enne fîkum resûlallâh(resûlallâhi), lev yutîukum fî kesîrin minel emri le anittum ve lâkinnallâhe habbebe ileykumul îmâne ve zeyyenehu fî kulûbikum, ve kerrehe ileykumul kufre vel fusûka vel isyân(isyâne), ulâike humur râşidûn(râşidûne).
Hem bilin ki, içinizde Allah'ın elçisi vardır. Şayet o, birçok işlerde size uysaydı, sıkıntıya düşerdiniz. Fakat Allah size imanı sevdirmiş ve onu kalplerinize zinet yapmıştır. Küfrü, fasıklığı ve isyanı da size çirkin göstermiştir. İşte doğru yolda olanlar bunlardır.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
7. "Biliniz ki: Allah'ın Rasulu aranızdadır" Bunun için batıl söz söylemeyin. Çünkü Allah onu hemen haber verir. "Eğer bir çok işte size itaat etseydi" Yani aslı olmayan bu haber gibi bir çok haberde size uysaydı. "Zora düşerdiniz" Günaha düşer ve helak olurdunuz. "Fakat Allah size imanı sevdirdi" B...
7. "Biliniz ki: Allah'ın Rasulu aranızdadır" Bunun için batıl söz söylemeyin. Çünkü Allah onu hemen haber verir. "Eğer bir çok işte size itaat etseydi" Yani aslı olmayan bu haber gibi bir çok haberde size uysaydı. "Zora düşerdiniz" Günaha düşer ve helak olurdunuz. "Fakat Allah size imanı sevdirdi" Böylece siz Allah'a ve Rasulune itaat ediyorsunuz. Dolayısıyla zorluğa ve sıkıntıya düşmüyorsunuz. Yani bununla halis mü'minleri kastetmektedir. Daha sonra onları överek şöyle buyuruyor.
Ve in tâifetâni minel mû’mînînektetelû fe aslihû beyne humâ, fe in begat ihdâhumâ alel uhrâ fe kâtilûlletî tebgî hattâ tefîe ilâ emrillâh(emrillâhi), fe in fâet fe aslihû beynehumâ bil adli ve aksitû, innallâhe yuhıbbul muksitîn(muksitîne).
Eğer müminlerden iki grup birbirleriyle vuruşurlarsa aralarını düzeltin. Şayet biri ötekine saldırırsa, Allah'ın buyruğuna dönünceye kadar saldıran tarafla savaşın. Eğer dönerse aralarını adaletle düzeltin ve (her işte) adaletli davranın. Şüphesiz ki Allah, adil davrananları sever.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
9. "Eğer mü'minlerden iki gurup birbirleriyle savaşırlarsa" Bu ayet Ensar'dan iki gurup hakkında nazil oldu. El ve ayakkabılarla aralarında bir kavga çıkmıştı. "Onların arasını düzeltin" Allah'ın kitabıyla muhakeme olmaya davet etmekle. Eğer onlardan biri diğerine saldırır “Biri diğerinin hakkına te...
9. "Eğer mü'minlerden iki gurup birbirleriyle savaşırlarsa" Bu ayet Ensar'dan iki gurup hakkında nazil oldu. El ve ayakkabılarla aralarında bir kavga çıkmıştı. "Onların arasını düzeltin" Allah'ın kitabıyla muhakeme olmaya davet etmekle. Eğer onlardan biri diğerine saldırır “Biri diğerinin hakkına tecavüz ederse”256 Ve haktan ayrılırsa. "Savaşınız" Allah'ın kitabındaki hükme dönünceye kadar haktan sapan ile savaşın. "Eğer dönerse" Hakka. "Aralarını düzeltin" Onları insafa davet etmekle. "Ve adaletli olun. fiüphesiz Allah adaletli olanları sever"
Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ yeshar kavmun min kavmin asâ en yekûnû hayren minhum ve lâ nisâun min nisâin asâ en yekunne hayren minhunn(minhunne), ve lâ telmizû enfusekum ve lâ tenâbezû bil elkâb(elkâbi), bi’sel ismul fusûku ba’del îmân(îmâni), ve men lem yetub, fe ulâike humuz zâlimûn(zâlimûne).
Ey iman edenler! Bir topluluk diğer bir toplulukla alay etmesin. Belki de onlar, kendilerinden daha iyidirler. Kadınlar da kadınları alaya almasınlar. Belki onlar kendilerinden daha iyidirler. Kendi kendinizi ayıplamayın, birbirinizi kötü lakaplarla çağırmayın. İmandan sora fâsıklık ne kötü bir isimdir! Kim de tevbe etmezse işte bu kimseler zalimlerdir.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
11. "Ey iman edenler bir kavim diğer bir kavimle alay etmesin" Allah mü'min erkek ve kadınların birbirleriyle alay etmelerini nehyetti. "Belki olurlar" Kendisi ile alay edilenler. "Onlardan daha hayırlı" Alay edenlerden. Burada alay etmenin manası hakir görmek ve ayıplamaktır. "Birbirinizi küçük düş...
11. "Ey iman edenler bir kavim diğer bir kavimle alay etmesin" Allah mü'min erkek ve kadınların birbirleriyle alay etmelerini nehyetti. "Belki olurlar" Kendisi ile alay edilenler. "Onlardan daha hayırlı" Alay edenlerden. Burada alay etmenin manası hakir görmek ve ayıplamaktır. "Birbirinizi küçük düşürmeyin" Birbirinizi ayıplamayın. "Kötü lakablarla birbirinizi çağırmayın" Kişiyi kerih gördüğü bir lakabla çağırmayı Allah nehy etmektedir.257 “ İmandan sonra bu ne kötü bir isimdir" Yani alay etmek, ayıplamak, kötü lakaplarla birbirini çağırmak mü'minler için günahtır. Ve imandan sonra bu ne kötü bir şeydir.
Yâ eyyyuhellezîne âmenûctenibû kesîran minez zanni, inne ba’daz zanni ismun, ve lâ tecessesû ve lâ yagteb ba’dukum ba’dâ(ba’dan), e yuhıbbu ehadukum en ye’kule lahme ahîhi meyten fe kerihtumûh(kerihtumûhu), vettekullâh(vettekullâhe), innallâhe tevvâbun rahîm(rahîmun).
Ey iman edenler! Zannın bir çoğundan kaçının. Çünkü zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin kusurunu araştırmayın. Biriniz diğerini arkasından çekiştirmesin. Biriniz, ölmüş kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? İşte bundan tiksindiniz. O halde Allah'tan korkun. Şüphesiz Allah, tevbeyi çok kabul edendir, çok merhamet edendir.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
12. "Ey iman edenler zannın çoğundan sakınınız. Çünkü zannın bir kısmı günahtır" Yani iyi kimselere ve fasıklığı bilinmeyenlere kötü zan beslemek. "Birbirinizin gizli yönlerini araştırmayın" Müslümanların gizli yönlerini ve ayıplarını araştırmayın. "Birbirinizin gıybetini yapmayın" Birinizin kerih g...
12. "Ey iman edenler zannın çoğundan sakınınız. Çünkü zannın bir kısmı günahtır" Yani iyi kimselere ve fasıklığı bilinmeyenlere kötü zan beslemek. "Birbirinizin gizli yönlerini araştırmayın" Müslümanların gizli yönlerini ve ayıplarını araştırmayın. "Birbirinizin gıybetini yapmayın" Birinizin kerih gördüğü bir şeyle onu anmayın. Andığınız şey onda bulunsa bile. Yani kardeşini gıyabında kötülükle anman o ölü iken bunu hisetmeden onun etini yemen gibidir. "Ondan tiksindiniz değil mi?" Yani ölü iken onun etini yemekten tiksiniyorsanız onu kötülükle anmaktan da tiksinin.
Yâ eyyuhen nâsu innâ halaknâkum min zekerin ve unsâ ve cealnâkum şuûben ve kabâile li teârefû, inne ekremekum indallâhi etkâkum, innallâhe alîmun habîr(habîrun).
Ey insanlar! Doğrusu biz sizi bir erkekle bir dişiden yarattık. Ve birbirinizle tanışmanız için sizi milletlere ve kabilelere ayırdık. Muhakkak ki Allah yanında en değerli ve en üstününüz O'ndan en çok korkanınızdır. Şüphesiz Allah bilendir, herşeyden haberdar olandır.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
13. "Ey insanlar biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık" Hepiniz bir ana ve bir babanın çocuğusunuz. Aranızda nesep bakımından hiç bir üstünlük yoktur. "Sizi halklar halinde yarattık" Kabilelerden daha büyük ve onların başı. Yani Rabia ve Mudar gibi. "Ve kabileler halinde" Önceki halktan daha kü...
13. "Ey insanlar biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık" Hepiniz bir ana ve bir babanın çocuğusunuz. Aranızda nesep bakımından hiç bir üstünlük yoktur. "Sizi halklar halinde yarattık" Kabilelerden daha büyük ve onların başı. Yani Rabia ve Mudar gibi. "Ve kabileler halinde" Önceki halktan daha küçük topluluklar. Yani Rabia'dan Bekr kabilesi, Mudar'dan Temim kabilesi gibi. "Tanışmanız için" Birbirinizle övünmek için değil nesep bakımından birbirinize yakınlık ve uzaklık bilmeniz için. Ayet daha sonra onlardan Allah katında konumu en yüksek olanların en takva sahipleri olduğunu bildiriyor. "Allah katında en değerli olanınız en takvalı olanınızdır"
Kâletil a’râbu âmennâ, kul lem tu’minû ve lâkin kûlû eslemnâ ve lemmâ yedhulil îmânu fî kulûbikum, ve in tutîullâhe ve resûlehu lâ yelitkum min a’mâlikum şey’â(şey’en), innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).
Bedevîler «inandık» dediler. De ki: Siz iman etmediniz ama «İslâm olduk.» deyin. Henüz iman kalplerinize yerleşmedi. Eğer Allah'a ve Resulüne itaat ederseniz, Allah işlerinizden hiçbir şeyi eksiltmez. Çünkü Allah çok bağışlayan, çok merhamet edendir.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
14. "Bedevi araplar dediler ki: İman ettik" Bu ayet Esed oğullarından bir gurup hakkında nazil oldu. Kıtlık yıllarından birinde çoluk çocuklarıyla birlikte Medine'ye geldiler. Ve fiehadet kelimesini izhar ettiler. Ancak içlerinde inanmış değildiler. Allah şöyle buyurdu. "De ki: İman etmediniz fakat i...
14. "Bedevi araplar dediler ki: İman ettik" Bu ayet Esed oğullarından bir gurup hakkında nazil oldu. Kıtlık yıllarından birinde çoluk çocuklarıyla birlikte Medine'ye geldiler. Ve fiehadet kelimesini izhar ettiler. Ancak içlerinde inanmış değildiler. Allah şöyle buyurdu. "De ki: İman etmediniz fakat islam olduk deyiniz" Yani kalplerinizle Allah ve Rasulunu tasdik etmediniz. Fakat öldürülme veya esir edilme korkusuyla itaatinizi izhar ettiniz. "İman henüz kalplerinize girmiş değildir. Eğer Allah ve Rasulune itaat ederseniz" İçinizle ve dışınızla. "Eksiltmez" Eksik vermez. "Amellerinizden hiç bir şey" Onların sevabından hiç eksiltmez. Ayet daha sonra iman ile mü'minin hakikatini açıklamaktadır.
İnnemel mû’minûnellezîne âmenû billâhi ve resûlihî summe lem yertâbû ve câhedû bi emvâlihim ve enfusihim fî sebîlillâh(sebîlillâhi), ulâike humus sâdikûn(sâdikûne).
Gerçek müminler ancak Allah'a ve Resulüne iman eden, ondan sonra asla şüpheye düşmeyen, Allah yolunda mallarıyla ve canlarıyla savaşanlardır. İşte doğrular ancak onlardır.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
15. "Mü'minler o kimselerdir ki: Allah'a ve Rasulüne iman ederler sonra da hiç şüpheye düşmezler. Mallarıyla ve canlarıyla Allah yolunda cihad ederler. İşte onlar sadık olanlardır" Yani bu kimseler imanlarında sadık olanlardır. Kılıç korkusuyla veya menfaat umuduyla müslüman olanlar değil. Bu iki ay...
15. "Mü'minler o kimselerdir ki: Allah'a ve Rasulüne iman ederler sonra da hiç şüpheye düşmezler. Mallarıyla ve canlarıyla Allah yolunda cihad ederler. İşte onlar sadık olanlardır" Yani bu kimseler imanlarında sadık olanlardır. Kılıç korkusuyla veya menfaat umuduyla müslüman olanlar değil. Bu iki ayet indiği zaman Bedeviler Rasulullah'ın yanına gelip kendilerinin mü'min olduklarına Allah adına yemin ettiler. Ancak Allah onların bu haberinden başka haber verdi. Bunun üzerine Allah şu ayeti indirdi.
Kul etualli mûnallâhe bi dînikum vallâhu ya’lemu mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı), vallâhu bi kulli şey’in alîm(alîmun).
De ki: Siz dininizi Allah'a mı öğretiyorsunuz? Oysa Allah göklerde olanları da bilir, yerde olanları da. Allah herşeyi hakkıyla bilendir.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
16. "De ki: Siz Allah'a dininizi mi öğreteceksiniz?" Üzerinde bulunduğunuz şeyi o bildiği halde ona mı öğreteceksiniz?
Yemunnûne aleyke en eslemû kul lâ temunnû aleyye islâmekum, belillâhu yemunnu aleykum en hedâkum lil îmâni in kuntum sâdikîn(sâdikîne).
Onlar İslâm'a girdikleri için sana minnet ediyorlar. De ki: Müslümanlığınızı benim başıma kakmayın. Bilakis sizi imana erdirdiği için Allah sizin başınıza kakar. Eğer doğrulardan iseniz (Allah'a minnettar olmanız gerekir.)— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
17-18. "Müslüman oldular diye sana minnet etmektedirler" Çünkü onlar Rasulullah'a şöyle diyorlardı. Biz ailelerimizle ve mallarımızla isteyerek sana geldik. Filanların savaştığı gibi seninle savaşmadık. Bunun için bize mal ver. Allah şöyle buyurdu. "De ki: Müslüman oluşunuzu başıma kakmayın. Bilakis...
17-18. "Müslüman oldular diye sana minnet etmektedirler" Çünkü onlar Rasulullah'a şöyle diyorlardı. Biz ailelerimizle ve mallarımızla isteyerek sana geldik. Filanların savaştığı gibi seninle savaşmadık. Bunun için bize mal ver. Allah şöyle buyurdu. "De ki: Müslüman oluşunuzu başıma kakmayın. Bilakis Allah sizi imana yöneltmekle size minnet etti. Eğer doğru kimselerlerseniz" İman ettiğinizde. Yani eğer iman etmede doğruysanız bundaki minnet Allah'ındır sizin değil.
İnnallâhe ya’lemu gaybes semâvâti vel ard(ardı), vallâhu basîrun bimâ ta’melûn(ta’melûne).
Şüphesiz Allah, göklerin ve yerin görülmeyen esrarını bilir. Allah yaptıklarınızı görür.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
17-18. "Müslüman oldular diye sana minnet etmektedirler" Çünkü onlar Rasulullah'a şöyle diyorlardı. Biz ailelerimizle ve mallarımızla isteyerek sana geldik. Filanların savaştığı gibi seninle savaşmadık. Bunun için bize mal ver. Allah şöyle buyurdu. "De ki: Müslüman oluşunuzu başıma kakmayın. Bilakis...
17-18. "Müslüman oldular diye sana minnet etmektedirler" Çünkü onlar Rasulullah'a şöyle diyorlardı. Biz ailelerimizle ve mallarımızla isteyerek sana geldik. Filanların savaştığı gibi seninle savaşmadık. Bunun için bize mal ver. Allah şöyle buyurdu. "De ki: Müslüman oluşunuzu başıma kakmayın. Bilakis Allah sizi imana yöneltmekle size minnet etti. Eğer doğru kimselerlerseniz" İman ettiğinizde. Yani eğer iman etmede doğruysanız bundaki minnet Allah'ındır sizin değil.
49:18
Yardımcı
Site kullanımı hakkında sorun
Sitemiz, ziyaretçi sayısını ölçmek için tarayıcınıza rastgele bir numara içeren bir çerez bırakır.
Reklam çerezi kullanmıyoruz, verilerinizi kimseyle paylaşmıyoruz.
Ayrıntılar