Son ayetteki "Maun" kelimesi sureye isim olmuştur. Mâûn, zekât vermek yahut bir şeyi geçici olarak kullanması için birine vermek şeklinde yardım demektir.
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
Nüzul Zamanı
İbn Merduye, İbn Abbas ve İbn Zübeyr'den bu surenin Mekkî olduğu kavlini nakletmiştir. Aynı kavil Atâ ve Cabir'den de mervidir. Ama Ebu Hayyan, el-Bahru'l Muhit'de, İbn Abbas, Katade ve Dahhak'tan bu surenin Medenî olduğunu nakletmiştir. Bize göre, bu sure içinde surenin Medenî olduğuna dair bir işaret mevcuttur. O da, namaz kılanların uyarılması ve namazlarından gafil olanlar ile gösteriş için namaz kılanların "vay haline" denmesidir. Bu tür münafıklar Medine'de vardı. Çünkü İslam ve Müslümanlar Medine'de o kadar güçlü idiler ki orada yaşayanlardan bazı şahıslar çıkarları için müslüman görünüyorlardı. Bunlar mecburen camiye namaz için geliyorlardı. Cemaate katılmaları da müslüman kabul edilmeleri içindi. Oysa Mekke'de böyle şeyler yoktu. Orada bir kişi gösteriş için namaz kılmaya gerek duymuyordu. Mekke'de ehl-i iman için bile namaz kılmak ve cemaat yapmak güç bir olaydı. Müslümanlar Mekke'de gizli olarak namaz kılarlardı. Açık olarak kılanlar ise herşeyi göze alanlardı. Mekke'de, Müslüman olduğuna yemin eden, gösteriş için iman edip namaz kılan münafıklar değil, belki inanan ama cemiyette makam kaybetme korkusundan dolayı Müslüman olduklarını açıklamaktan çekinenler vardı.
Müslüman olduklarını açığa vurdukları zaman başlarına gelecek şeylerden korktukları için imanlarını gizliyorlardı. Çünkü Müslümanların çileli hali onların gözleri önündeydi. Mekke dönemindeki münafıkların durumu Ankebut 10-11'de açıklanmıştır. (Bkz. Ankebut an: 13'den 16'ya)
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
Surenin Konusu
Bu surenin konusu, ahirete iman etmemenin insanda ne gibi ahlâkî düşüş meydana getirdiğidir. 2. ve 3. ayetlerde ahireti yalanlayan kafirlerin durumu açıklanmıştır. Son 4 ayette, zahiren Müslüman görünen münafıkların kalben ahireti, ceza ve hesap gününü, yaptıklarının hesabını vereceklerini yalanlamaları izah edilmiştir. Hulasa olarak, iki tip grubun amel şeklinin vurgulanmasındaki maksat, insanın içinde ahiret inancı olmadan sağlam bir karakter meydana gelemeyeceğidir.
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
107
Yardımlaşma · Mekke
الماعون
7
Sure Adı Açıklaması
Son ayetteki "Maun" kelimesi sureye isim olmuştur. Mâûn, zekât vermek yahut bir şeyi geçici olarak kullanması için birine vermek şeklinde yardım demektir.
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
Nüzul Zamanı
İbn Merduye, İbn Abbas ve İbn Zübeyr'den bu surenin Mekkî olduğu kavlini nakletmiştir. Aynı kavil Atâ ve Cabir'den de mervidir. Ama Ebu Hayyan, el-Bahru'l Muhit'de, İbn Abbas, Katade ve Dahhak'tan bu surenin Medenî olduğunu nakletmiştir. Bize göre, bu sure içinde surenin Medenî olduğuna dair bir işaret mevcuttur. O da, namaz kılanların uyarılması ve namazlarından gafil olanlar ile gösteriş için namaz kılanların "vay haline" denmesidir. Bu tür münafıklar Medine'de vardı. Çünkü İslam ve Müslümanlar Medine'de o kadar güçlü idiler ki orada yaşayanlardan bazı şahıslar çıkarları için müslüman görünüyorlardı. Bunlar mecburen camiye namaz için geliyorlardı. Cemaate katılmaları da müslüman kabul edilmeleri içindi. Oysa Mekke'de böyle şeyler yoktu. Orada bir kişi gösteriş için namaz kılmaya gerek duymuyordu. Mekke'de ehl-i iman için bile namaz kılmak ve cemaat yapmak güç bir olaydı. Müslümanlar Mekke'de gizli olarak namaz kılarlardı. Açık olarak kılanlar ise herşeyi göze alanlardı. Mekke'de, Müslüman olduğuna yemin eden, gösteriş için iman edip namaz kılan münafıklar değil, belki inanan ama cemiyette makam kaybetme korkusundan dolayı Müslüman olduklarını açıklamaktan çekinenler vardı.
Müslüman olduklarını açığa vurdukları zaman başlarına gelecek şeylerden korktukları için imanlarını gizliyorlardı. Çünkü Müslümanların çileli hali onların gözleri önündeydi. Mekke dönemindeki münafıkların durumu Ankebut 10-11'de açıklanmıştır. (Bkz. Ankebut an: 13'den 16'ya)
Kaynak: Ebu'l A'lâ Mevdûdî · Tefhîmu'l-Kur'an
Surenin Konusu
Bu surenin konusu, ahirete iman etmemenin insanda ne gibi ahlâkî düşüş meydana getirdiğidir. 2. ve 3. ayetlerde ahireti yalanlayan kafirlerin durumu açıklanmıştır. Son 4 ayette, zahiren Müslüman görünen münafıkların kalben ahireti, ceza ve hesap gününü, yaptıklarının hesabını vereceklerini yalanlamaları izah edilmiştir. Hulasa olarak, iki tip grubun amel şeklinin vurgulanmasındaki maksat, insanın içinde ahiret inancı olmadan sağlam bir karakter meydana gelemeyeceğidir.
1-2. “Dini yalanlıyanı gördün mü?” Bu ayet As b. Vail hakkında nazil oldu. Velid b. Mugira hakkında veya Ebu Sufyan hakkında nazil olduğu da söylenir. O bir deve kesti. Yanına bir yetim gelip ondan et istedi. O da onu asasıyla kovdu.413 Bunun üzerine Allah şöyle buyurdu. “Şu yetimi itip kakanı” Yani...
1-2. “Dini yalanlıyanı gördün mü?” Bu ayet As b. Vail hakkında nazil oldu. Velid b. Mugira hakkında veya Ebu Sufyan hakkında nazil olduğu da söylenir. O bir deve kesti. Yanına bir yetim gelip ondan et istedi. O da onu asasıyla kovdu.413 Bunun üzerine Allah şöyle buyurdu. “Şu yetimi itip kakanı” Yani onu hakkından dolayı sertçe iteni
107:1
2
فَذٰلِكَ الَّذ۪ي يَدُعُّ الْيَت۪يمَۙ ٢
Fe zâlikellezî yedu’ul yetîm(yetîme).
İşte o, öksüzü iter, kakar.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
1-2. “Dini yalanlıyanı gördün mü?” Bu ayet As b. Vail hakkında nazil oldu. Velid b. Mugira hakkında veya Ebu Sufyan hakkında nazil olduğu da söylenir. O bir deve kesti. Yanına bir yetim gelip ondan et istedi. O da onu asasıyla kovdu.413 Bunun üzerine Allah şöyle buyurdu. “Şu yetimi itip kakanı” Yani...
1-2. “Dini yalanlıyanı gördün mü?” Bu ayet As b. Vail hakkında nazil oldu. Velid b. Mugira hakkında veya Ebu Sufyan hakkında nazil olduğu da söylenir. O bir deve kesti. Yanına bir yetim gelip ondan et istedi. O da onu asasıyla kovdu.413 Bunun üzerine Allah şöyle buyurdu. “Şu yetimi itip kakanı” Yani onu hakkından dolayı sertçe iteni
107:2
3
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْك۪ينِۜ ٣
Ve lâ yahuddu alâ taâmil miskîn(miskîni).
Yoksulu doyurmaya önayak olmaz.— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
3. “Miskini yedirmeye teşvik etmez” Miskini doyurmadığı gibi onun doyurulmasını da emretmez.
107:3
4
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلّ۪ينَۙ ٤
Fe veylun lil musallîn(musallîne).
Vay haline o namaz kılanların ki,— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
4-5. “Namaz kılanların vay haline. Onlar ki kıldıkları namazlarından gafildirler” Vaktinden geciktirip ondan gafil oluyorlar.
4-5. “Namaz kılanların vay haline. Onlar ki kıldıkları namazlarından gafildirler” Vaktinden geciktirip ondan gafil oluyorlar.
107:5
6
اَلَّذ۪ينَ هُمْ يُرَٓاؤُ۫نَۙ ٦
Ellezîne hum yurâûn(yurâûne).
Gösteriş yaparlar onlar,— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
6. “Onlar ki gösteriş yaparlar” Yani münafıklar açıkta namaz kılıp gizlide namazı bırakıyorlar.
107:6
7
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ٧
Ve yemneûnel mâûn(mâûne).
Ve yardımlığı sakınırlar (zekatı vermezler).— E.H.Yazır (S-2)
Tefsir — Vahidi El-Veciz
7. “Ve yardımı engeliyorlar” Zekatı ve insanların menfaati bulunan en ufak şeyleri dahi esirgiyorlar. Balta kazan su ve tuz gibi.
107:7
Yardımcı
Site kullanımı hakkında sorun
Sitemiz, ziyaretçi sayısını ölçmek için tarayıcınıza rastgele bir numara içeren bir çerez bırakır.
Reklam çerezi kullanmıyoruz, verilerinizi kimseyle paylaşmıyoruz.
Ayrıntılar