1
Söküp çıkaranlara , andolsun;
2
yavaşça çekenlere , andolsun;
3
yüzdükçe yüzenlere , andolsun;
4
yarıştıkça yarışanlara , andolsun;
5
iş düzenleyenlere , andolsun;
6
Birinci üflemenin (kâinatı) sarstığı,
7
onu ikinci üflemenin takip ettiği gün,
8
işte o gün yürekler kaygıdan oynar,
10
«Öldükten sonra biz, (dünyadaki) ilk halimize mi döndürüleceğiz, derler.
11
(Hem de) çürümüş kemikler olduktan sonra mı?»
12
«O zaman bu, ziyanlı bir dönüş olur» dediler.
13
Bu dönüş, sadece bir seslenmeye bakar.
14
Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.
15
(Habibim!) Sana Musa'nın haberi geldi mi?
16
Kutsal vadi Tuva'da Rabbi ona şöyle seslenmişti :
17
Firavun'a git! Çünkü o çok azdı.
18
De ki: Arınmayı ister misin?
19
Seni Rabbimin yoluna iletmemi, böylece ondan korkarsın.
20
Ve ona en büyük mucizeyi gösterdi.
21
(O ise) hemen yalanladı ve isyan etti.
22
Sonra (inkâr için) olanca çabasını göstererek sırtını döndü.
23
Derhal (adamlarını) topladı ve (onlara) bağırdı:
24
Ben, sizin en yüce Rabbinizim! dedi.
25
Allah onu, (herkese ibret olarak) dünya ve ahiret azabıyla cezalandırdı.
26
Elbette bunda, korkan kimseler için büyük bir ibret vardır.
27
Sizi yaratmak mı daha güç, yoksa gökyüzünü yaratmak mı, ki onu Allah bina etti,
28
onu yükseltip düzene koydu.
29
Gecesini kararttı, gündüzünü ağarttı.
30
Ondan sonra da yeryüzünü yayıp döşedi.
Sonraki 16 ayet →