1
Birisi, gelecek azabı istedi!
2
İnkârcılara olan ve hiç kimsenin savamayacağı,
3
yükselme derecelerinin sahibi olan Allah katından
4
Melekler ve Rûh (Cebrail), oraya, miktarı (dünya senesi ile) ellibin yıl olan bir günde yükselip çıkar.
5
(Rasûlüm!) Şimdi sen güzelce sabret.
6
Doğrusu onlar, o azabı (ihtimalden) uzak görüyorlar.
7
Biz ise onu yakın görmekteyiz.
8
O gün gökyüzü, erimiş maden gibi olur.
9
Dağlar da atılmış yüne döner.
11
Günahkâr kimse ister ki, o günün azabından (kurtuluş için), oğullarını, hepsini fidye olarak versin de
13
kendisini koruyup barındıran
14
tüm ailesini ve yeryüzünde kim varsa, tek kendini kurtarsın.
15
Fakat ne mümkün! Bilinmeli ki, o (cehennem) alevlenen bir ateştir.
16
Derileri kavurup soyar.
17
Yüz çevirip geri dönen, kimseyi (kendine) çağırır!
18
(servet) toplayıp yığan.
19
Gerçekten insan, pek hırslı (ve sabırsız) yaratılmıştır.
20
Kendisine fenalık dokunduğunda sızlanır, feryat eder.
21
Ona imkân verildiğinde ise pinti kesilir.
22
Ancak şunlar öyle değildir: Namaz kılanlar,
23
ki onlar namazlarında devamlıdırlar (ihmal göstermezler);
24
mallarında, kalmışa belli bir hak tanıyanlar;
25
isteyene ve (isteyemediği için) mahrum,
26
ceza (ve hesap) gününün doğruluğuna inananlar;
27
Rablerinin azabından korkanlar,
28
ki Rablerinin azabı(na karşı) emin olunamaz;
30
ancak eşlerine ve cariyelerine karşı müstesna; çünkü onlar kınanmaz.
Sonraki 14 ayet →