Ana Sayfa › Mealler › Ali Özek
AÖ

Ali Özek

Bu mealle oku
Ali Özek meali ile okumaya başla
Kalem 1 / 52
1
Nûn. Kaleme ve (kalem tutanların) yazdıklarına
A. Özek 68:1
2
andolsun ki (Rasûlüm), sen Rabbinin nimeti sayesinde mecnun değilsin.
A. Özek 68:2
3
Hiç şüphesiz senin için bitip tükenmeyen bir mükâfat vardır.
A. Özek 68:3
4
Ve sen elbette yüce bir ahlâk üzeresin.
A. Özek 68:4
5
Yakında sen de göreceksin, onlar da.
A. Özek 68:5
6
Hanginizde delilik olduğunu.
A. Özek 68:6
7
Doğrusu Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi en iyi bilendir, hidayete erenleri de en iyi bilen O'dur.
A. Özek 68:7
8
O halde, (hakikati) yalan sayanlara boyun eğme!
A. Özek 68:8
9
Onlar isterler ki, sen yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar.
A. Özek 68:9
10
(Rasûlüm!) Alabildiğine yemin eden, kimselerden hiçbirine, sakın boyun eğme.
A. Özek 68:10
11
Aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan lâf götürüp getiren,
A. Özek 68:11
12
iyiliği hep engelleyen, mütecâviz, günaha dadanmış,
A. Özek 68:12
13
kaba ve haşin, bütün bunlardan sonra bir de soysuzlukla damgalanmış
A. Özek 68:13
14
mal ve oğulları vardır diye,
A. Özek 68:14
15
Ona âyetlerimiz okunduğu zaman o, ( öncekilerin masalları ) der.
A. Özek 68:15
16
Biz yakında onun burnuna damga vuracağız (kibirini kırıp rezil edeceğiz)
A. Özek 68:16
17
Biz, vaktiyle bahçe sahiplerine belâ verdiğimiz gibi, onlara da belâ verdik. Hani onlar (bahçe sahipleri), sabah olurken (kimse görmeden) onu (mahsullerini) devşireceklerine yemin etmişlerdi.
A. Özek 68:17
18
Onlar istisna da etmiyorlardı.
A. Özek 68:18
19
Fakat onlar daha uykudayken Rabbinin katından (gönderilen) kuşatıcı bir âfet (ateş) bahçeyi sarıverdi de,
A. Özek 68:19
20
bahçe kapkara kesildi.
A. Özek 68:20
21
(Beri tarafta ise) onlar, sabah olurken, birbirlerine seslendiler.
A. Özek 68:21
22
Madem devşireceksiniz, hadi erkenden mahsûlünüzün başına gidin! diye
A. Özek 68:22
23
fısıldaşa fısıldaşa yola koyuldular.
A. Özek 68:23
24
Derken: Aman, bugün orada hiçbir yoksul yanınıza sokulmasın! Diye.
A. Özek 68:24
25
(Evet, yoksullara yardıma) güçleri yettiği halde, onları yardımdan mahrum etmek niyet ve azmi ile erkenden yola düştüler.
A. Özek 68:25
26
Fakat bahçeyi gördüklerinde: Mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız! dediler.
A. Özek 68:26
27
Yok yok, doğrusu biz mahrum bırakılmışız!
A. Özek 68:27
28
İçlerinden en makul olanı şöyle dedi: Ben size «Rabbinizi tesbih etsenize» dememiş miydim?
A. Özek 68:28
29
Rabbimizi tesbih ederiz; doğrusu biz (kendi kendimize) yazık etmişiz, dediler.
A. Özek 68:29
30
Ardından, kabahati birbirlerine yüklemeye başladılar.
A. Özek 68:30