Ana Sayfa › Mealler › Ömer Çelik
ÖÇ

Ömer Çelik

Bu mealle oku
Ömer Çelik meali ile okumaya başla
Kalem 1 / 52
1
Nûn. Kaleme ve kalem ehlinin satır satır yazdıklarına yemin olsun ki:
Ö. Çelik 68:1
2
Rasûlüm! Rabbinin nimeti sâyesinde sen bir deli değilsin!
Ö. Çelik 68:2
3
Senin için asla bitip tükenmeyecek bir mükâfat vardır.
Ö. Çelik 68:3
4
Muhakkak ki sen pek yüce bir ahlâk üzerindesin.
Ö. Çelik 68:4
5
Yakında sen de göreceksin onlar da görecekler:
Ö. Çelik 68:5
6
Hanginizde bir delilik, bir mecnunluk olduğunu!
Ö. Çelik 68:6
7
Yolundan sapanları Rabbin çok iyi bilir; doğru yolda olanları en iyi bilen de O’dur.
Ö. Çelik 68:7
8
Öyleyse gerçeği yalanlayanlara itaat etme!
Ö. Çelik 68:8
9
İstiyorlar ki, sen inancından taviz vererek onlara yumuşak davranasın da, buna mukâbil onlar da sana yumuşak davransınlar.
Ö. Çelik 68:9
10
Uyma sen sürekli yemin edip durana, aşağılık kimseye,
Ö. Çelik 68:10
11
Dâimâ kusur arayıp iğneleyen, insanların şerefiyle oynayan, durmadan laf getirip götürene,
Ö. Çelik 68:11
12
İyiliğin sürekli önünü kesen, davranışlarında hiç ölçü tanımayan, alabildiğine günaha dadanmış olana,
Ö. Çelik 68:12
13
Kaba ve katı kalpli olup, üstelik soysuzlukla damgalanmış kimseye.
Ö. Çelik 68:13
14
Malları ve oğulları var diye sakın onlara boyun eğme!
Ö. Çelik 68:14
15
Ona âyetlerimiz okunduğunda: “Bunlar, öncekilerin masal­ları!” der, geçer.
Ö. Çelik 68:15
16
Merak etme! Yakında burnunun üzerine cehennemlik damga­sını vuracağız!
Ö. Çelik 68:16
17
Şüphesiz biz, böyle nimetler vermek suretiyle insanları sınıyoruz. Tıpkı bir zamanlar şu bahçe sahiplerini sınayıp belâya uğrattığımız gibi: Hani onlar, sabah olur olmaz bağlarının ürününü toplayacaklarına dâir yemin etmişlerdi.
Ö. Çelik 68:17
18
“Allah dilerse” diyerek bir istisnâ da yapmamışlardı.
Ö. Çelik 68:18
19
Onlar henüz uykudayken Rabbin katından gelen kuşatıcı bir âfet o bahçeyi sarıverdi.
Ö. Çelik 68:19
20
Sarıverdi de, bahçe tamâmen yanarak simsiyah bir kül yığını hâline dönüverdi.
Ö. Çelik 68:20
21
Sabahleyin, olup bitenden habersiz birbirlerine seslendiler:
Ö. Çelik 68:21
22
“Haydin” dediler, “madem devşireceksiniz, erkenden ekinini­zin başına gidin!”
Ö. Çelik 68:22
23
Hemen yola koyuldular. Bir yandan da aralarında fısıldaşı­yorlardı:
Ö. Çelik 68:23
24
“Aman ha” diyorlardı, “bugün orada fakir makir kimse yanı­nıza sokulmasın!”
Ö. Çelik 68:24
25
Yoksulları yardımdan mahrum bırakma kararlılığı içinde ve ürünleri toplayacaklarından da emin olarak erkenden çıkıp gittiler.
Ö. Çelik 68:25
26
Ama bağın küle dönmüş hâlini görünce apışıp kaldılar: “Gâliba biz yolumuzu şaşırdık, yanlış yere geldik!” dediler.
Ö. Çelik 68:26
27
Çok geçmeden gerçeği anladılar: “Yoo, doğrusu biz felâkete uğradık, mahsulümüz elden gitti!” diye feryat ettiler.
Ö. Çelik 68:27
28
İçlerinden en akıllı, en insaflı olanı: “Ben size Allah’ı tesbih etmenizi; O’nun kudret ve iradesine ortak olmaya kalkışmamanızı söylememiş miydim” diye uyardı.
Ö. Çelik 68:28
29
Bunun üzerine hatalarında ısrar etmeyip: “Rabbimizi tesbih ederiz. Doğrusu biz kendimize yazık etmişiz” dediler.
Ö. Çelik 68:29
30
Ardından kendilerini ve birbirlerini kınamaya başladılar:
Ö. Çelik 68:30